جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٨٣٥
باب 7 جواز حصار چراگاه‌ها و فروش آن‌ها به غير از زمين‌هاى بيت المال
امام عليه السلام فرمود : هر گاه فرزندان بزرگش در فروش با او باشند ، اشكالى ندارد ؛ در صورتى كه وارثان راضى به فروش باشند و شخص عادلى اقدام به اين كار نمايد . »
1460 - 32673 - ( 2 ) محمد بن اسماعيل مىگويد :
« يكى از شيعيان بدون وصيت درگذشت و از خود فرزندان خردسال و اجناس و كنيزانى برجاى گذاشت . ماجراى او را نزد قاضى كوفه مطرح كردند و عبدالحميد بن سالم سرپرست اموالش گرديد .
وى اجناس را فروخت ولى وقتى نوبت كنيزان شد ، اراده‌اش دربارهء فروش آن‌ها سست شد ؛ چرا كه ميت به وى وصيت نكرده بود و او به دستور قاضى به اين كار اقدام مىكرد و مسألهء ناموس مطرح بود . من اين ماجرا را با امام باقر عليه السلام در ميان گذاشتم و به وى گفتم :
يكى از شيعيان بدون وصيت مىميرد و از خود تعدادى كنيز بر جاى مىگذارد . قاضى يكى از شيعيان را سرپرست اموالش مىكند ، تا آن‌ها را بفروشد ولى وى در فروش كنيزان به دليل مسألهء ناموسى اراده‌اش سست مىشود . در اين باره چه مىفرماييد ؟
امام عليه السلام فرمود : وقتى سرپرست مانند تو و عبدالحميد باشد ، اشكال ندارد . »
در احاديث باب 75 از باب‌هاى وصيت ، مطالبى خواهد آمد كه بر اين بحث دلالت مىكند .
باب 7 جواز حصار چراگاه‌ها و فروش آن‌ها به غير از زمين‌هاى بيت المال
باب 7 جواز حصار چراگاه‌ها و فروش آن‌ها به غير از زمين‌هاى بيت المال
1461 - 32674 - ( 1 ) ادريس بن زيد مىگويد : « به امام موسى بن جعفر عليهما السلام گفتم :
قربانت گردم ، ما مزرعه‌اى داريم كه در محدودهء آن چراگاهى است . يكى از ما كه داراى گوسفند و شتر است ، نياز به آن چراگاه دارد . آيا مىتواند براى استفادهء خود از بهره‌بردارى ديگران از آن چراگاه جلوگيرى كند ؟