جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٨٢٧
باب 3 هر كسى ملك خود و ملك ديگرى را بفروشد ، بيع در ملك وى صحيح است
دو نفر گواهى مىدهند كه همهء خانهء فلان محل با تمامى محدوده‌اش و همهء كالاى درون آن متعلق به فلانى است در حالى كه بيّنه نمىداند چه كالايى درون خانه است .
امام عليه السلام در پاسخ نوشت : در صورتى كه خريد همهء آن را شامل شود ، جايز است . »
و در حديث ديگرى آمده است كه محمد بن الحسن صفار به امام حسن عسكرى عليه السلام نوشت :
« شخصى ، ديگرى را گواه مىگيرد كه مزرعهء خود را به فلان كس فروخته است و آن از زمين‌هاى واگذارشدهء حكومتى است ولى محدودهء آن زمين را در زمان شاهد گرفتن نمىداند و به او مىگويد : هر وقت محدوده آن را به تو خبر دادند به آن شهادت بده . آيا اين كار براى او جايز است يا جايز نيست ؟
امام عليه السلام در پاسخ نوشت : آرى ؛ جايز است و ستايش مخصوص خداوند است .
و نوشت : در صورتى كه گروهى از اهل قريه براى او شهادت دهند كه محدودهء زمينى كه فلان مرد فروخته است كجاست ، آيا براى او جايز است به محدودهء زمين گواهى دهند ؟ آيا جايز است براى آن شاهدانى كه آنان را بر زمين شاهد گرفته و حدود آن را براى آنها معين نكرده است ، بر اساس سخن آن گروه كه آن زمين را مىشناسد و براى آنها شهادت مىدهند ، به حدود زمين گواهى دهند يا جايز نيست شهادت دهند ؟ در حالى كه فروشنده به آنها گفته است وقتى به محدودهء زمين آگاه شديد به آن گواهى دهيد .
امام عليه السلام در پاسخ نوشت : شهادت ندهد مگر عليه صاحب آن چيز و بر اساس گفته‌اش - ان شاء الله . »