جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٧٤٩
باب 63 حرمت تصرف عدوانى مال يتيم و جواز تصرف مال يتيم با پرداخت عوض آن
1286 - 32499 - ( 7 ) هشام بن سالم از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « وقتى شبانه مرا در آسمان سير دادند ، گروهى را ديدم كه آتش را به درون‌شان وارد مىكردند و از پشت آنان خارج مىشد . گفتم : اى جبرئيل ، اينها كيانند ؟
گفت : اينها مال يتيم‌خوران از روى ستم هستند . »
1287 - 32500 - ( 8 ) ابوجارود از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « روز قيامت گروهى از قبر در حالى برانگيخته مىشوند كه آتش از دهان‌شان شعله مىكشد .
به پيامبر صلى الله عليه و آله گفته شد : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله اينها كيانند ؟
پيامبر صلى الله عليه و آله اين آيه را تلاوت فرمود : به راستى كسانى كه از روى ستم اموال يتيمان را مىخورند ، همانا در شكم‌هاىشان آتش مىخورند و به زودى در آتش افكنده خواهند شد . »
1288 - 32501 - ( 9 ) در كتاب فقه الرضا اين‌گونه روايت مىكند : « و بپرهيزيد از اموال يتيمان و به آن دست‌اندازى نكنيد و آلوده به آن نشويد ؛ زيرا هر كس به مال يتيم دست‌اندازى كند و حتى مقدارى اندكى از آن را بخورد ، گويا تكه‌اى از آتش خورده است . »
1289 - 32502 - ( 10 ) و در همان كتاب از امام عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هر كس تنها يك درهم از مال يتيم به ستم و ناحق بخورد ، خداوند او را در آتش جاودانه مىكند . »
1290 - 32503 - ( 11 ) و نيز در آن كتاب آمده است كه به امام عليه السلام گفته شد : « كم‌ترين چيزى كه بنده را وارد آتش مىكند ، چيست ؟
امام عليه السلام فرمود : خوردن درهمى از مال يتيم . و ما يتيم هستيم . »
1291 - 32504 - ( 12 ) معلى بن خنيس مىگويد : « نزد امام صادق عليه السلام رفتيم . امام عليه السلام بدون مقدمه آغاز به سخن كرد و فرمود : هر كس مال يتيم بخورد ، خداوند كسى را بر او چيره مىكند كه به وى يا به فرزندانش ستم كند ؛ زيرا خداوند مىفرمايد :
كسانى كه در صورت بر جاى گذاشتن فرزندان ناتوان پس از خود بر آن‌ها بيمناكند ، بايد بترسند ، پس تقواى الهى پيشه كنند و سخن استوار و حق بگويند . »
1292 - 32505 - ( 13 ) عبدالاعلى مولى آل سام مىگويد : « امام صادق عليه السلام بدون مقدمه فرمود : هر كس به يتيمى ستم كند ، خداوند كسى را بر او چيره مىكند كه به او يا فرزندانش يا فرزندان فرزندانش ستم كند .
با خود گفتم : او ستم كرده است و خداوند بر فرزندان و نوادگانش ستمگرى را مسلط مىكند . تا اين فكر از ذهنم گذشت - پيش از آن‌كه سخنى بر زبان آورم - امام به من فرمود : خداوند مىفرمايد :
كسانى كه در صورت بر جاى گذاشتن فرزندان ناتوان پس از خود بر آنان بيمناكند ، بايد بترسند ، پس تقواى الهى پيشه كنند و سخن استوار و حق بگويند . »
1293 - 32506 - ( 14 ) در كتاب غرر الحكم و درر الكلم از على عليه السلام روايت شده كه فرمود :
« هر كس به يتيمى ستم كند ، از فرزندانش آزار مىبيند . »