جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٧١٩
باب 53 كراهت بافندگى و استحباب صيقل‌كارى
باب 52 فضيلت خياطى
باب 52 فضيلت خياطى
1236 - 32449 - ( 1 ) ابوحسين بلخى مىگويد : « على عليه السلام از بازار كوفه مىگذشت . پيراهنش به كرسى گير كرد و پاره شد . آن را به دست گرفت ، نزد دوزندگان رفت و گفت : اين را براى من بدوزيد ، خداوند به شما بركت دهد . »
1237 - 32450 - ( 2 ) در كتاب تنبيه الخواطر آمده است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « شغل مردان نيكوكار ، دوزندگى است و شغل زنان نيكوكار ، ريسندگى . »
و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله همواره لباسش را مىدوخت و كفشش را وصله مىزد و بيشترين كار آن حضرت در خانه ، دوزندگى بود .
باب 53 كراهت بافندگى و استحباب صيقل‌كارى
باب 53 كراهت بافندگى و استحباب صيقل‌كارى
1238 - 32451 - ( 1 ) ابواسماعيل صيقل رازى مىگويد : « همراه دو لباس نزد امام صادق عليه السلام رفتم . امام عليه السلام فرمود :
« اى ابواسماعيل ! از منطقهء شما لباس‌هاى زيادى براى ما مىآيد ولى هيچ‌يك از آن‌ها مثل اين دو لباسى نيست كه در دست توست !
گفتم : فدايت گردم ! مادر اسماعيل مىريسد و من مىبافم !
امام عليه السلام فرمود : بافنده هستى ؟
گفتم : آرى !
امام عليه السلام فرمود : بافنده نباش !
گفتم : چه كاره باشم ؟
امام عليه السلام فرمود : صيقل‌دهندهء شمشير باش !
ابواسماعيل مىگويد : دويست درهم داشتم با آن تعدادى شمشير و آينه ( و غلاف ) قديمى خريدم ، آن‌ها را به رى بردم و با سود بسيارى فروختم ! »
مرحوم شيخ طوسى قدس سره مىفرمايد : « مقصود از اين حديث ، نوعى كراهت است نه حرمت . »
« 1 »
( 1 ) . به نظر مىرسد امام در اين حديث ، در مقام بيان حكم شرعى نيست تا حرمت يا كراهت از آن استفاده شود ؛ بلكه امام بر اساس شرايط آن زمان درصدد راهنمايى يارانش است .