جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٤١٧

باب 21 حرمت به كار بردن انواع آلات لهو و خريد و فروش آنها

772 - 31987 - ( 11 ) اسحاق بن جرير از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :

« هنگامى كه در خانهء شخصى چهل روز بربط نواخته شود و مردان داخل آن شوند ، شيطانى به نام « قفندر » هريك از عضوهايش را بر مثل آن عضو از بدن صاحبخانه قرار مىدهد و در آن يك‌بار مىدمد . با اين كار غيرت از وى رخت بر مىبندد ؛ به طورى كه به زنانش تجاوز مىشود و او دگرگون نمىشود . »

773 - 31988 - ( 12 ) ابو داود از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :

« هركس چهل روز در خانه‌اش بربط نواخته شود ، خداوند شيطانى به نام « قفندر » را بر وى مسلط مىكند ؛ پس هيچ عضوى از اعضاى بدنش را باقى نمىگذارد مگر آن‌كه روى آن مىنشيند . هنگامى كه اين اتفاق افتاد ، شرم و حيا از او گرفته مىشود و از آنچه مىگويد و آنچه به او گفته مىشود ، هيچ باكى ندارد . »

774 - 31989 - ( 13 ) موسى بن حبيب از امام سجاد عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :

« خداوند امتى را كه در ميان‌شان بربط صدا مىكند و متكبر گريه و زارى سر مىدهد ، « 1 » پاك و سرافراز نمىكند » .

775 - 31990 - ( 14 ) در كتاب الجعفريات آمده است كه : « نزد امير مؤمنان عليه السلام از مردى شكايت شد كه بربطى را شكسته بود . آن حضرت اين دعوى را باطل كرد . »

در كتاب دعائم الاسلام اين جمله افزوده شده است : « و آن مرد را به پرداخت چيزى محكوم نكرد . »

776 - 31991 - ( 15 ) سيد صدر الدين دشتكى در رسالة قبايح الخمر از امام رضا عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « گوش دادن به تارها ، از گناهان كبيره است . »

و گزارش شده كه امير مؤمنان عليه السلام شنيد شخصى با طنبور ، طرب و شادى مىكند . امام عليه السلام او را از اين بازداشت و طنبورش را شكست . آن‌گاه از وى خواست توبه كند و آن مرد توبه كرد .

سپس على عليه السلام به آن مرد گفت : آيا مىدانى طنبور وقتى نواخته مىشود ، چه مىگويد ؟

آن مرد گفت : جانشين پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آگاه‌تر است .

امام عليه السلام فرمود : طنبور مىگويد : به زودى پشيمان خواهى شد ! به زودى پشيمان خواهى شد ! اى همنشين با من . به زودى داخل دوزخ خواهى شد ! اى نوازندهء من . »

777 - 31992 - ( 16 ) كليب صيداوى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :

« نواختن عود در دل نفاق مىروياند ، همان‌گونه كه آب سبزى مىروياند . »


( 1 ) . مرحوم فيض در وافى مىفرمايد : « گويا به تفاخر در ميان زنان نوحه‌گر اشاره دارد . »