جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٣٩

40 - محمد بن ادريس ( 543 - 598 ق )

از جمله نام‌آورترين اساتيدى كه وى در نزد آنها شاگردى كرده است ، مىتوان : جارالله زمخشرى ، ابوعبدالله نظرى مؤلف كتاب الخصائص العلويه ، سيد عبد الواحد آمدى ، شيخ طبرسى صاحب احتجاج ، قطب راوندى ، فضل بن حسن طبرسى ، شيخ ابوالفتوح رازى و . . . را نام برد .

وى در حالى كه 99 سال از زندگانى پربارش را سپرى كرده بود ، در شهر حلب سوريه به جانان پيوست و پيكرش را در كنار كوه جوشن به خاك سپردند .

تأليفات وى :

1 - مناقب آل ابى طالب عليهم السلام ؛

2 - مثالب النواصب ؛

3 - المخزون المكنون فى عيون الفنون ؛

4 - مائدة الفائدة ؛

5 - المثال فى الامثال و . . .

40 - محمد بن ادريس ( 543 - 598 ق )

ابوعبداللّه محمد بن احمد ادريس عجلى حلّى . از فحول علما و فقهاى شيعه .

وى در شهر حلّه زاده شد . شيخ طوسى ، نياى مادرى وى به شمار مىآيد . به حريت فكر معروف است .

ابن داود در رجال خود مىگويد : « ابن ادريس ، پيشواى فقهاى حلّه ، متقن در علوم و داراى تصنيفات بسيار است » .

شهيد اول نيز او را با عبارات : شيخ ، امام ، علامه ، شيخ العلماء ، رييس مذهب ستوده است .

استادان وى كه در محضرشان آموخت ، عبارتند از : دايى وى ( ابن على طوسى ) ، شيخ عماد محمد بن ابى القاسم طبرى ، حسن بن رطبه سوارى و . . .

شاگردانش : شيخ نجيب الدين بن نما حلّى ، شمس الدين فخار بن معد موسوى و . . .

ابن ادريس - عالم بزرگوار جهان تشيع - در شهر حلّه جان به جان آفرين تسليم كرد و در همانجا به خاك سپرده شد .