جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٣٦٧
باب 11 جواز فروش روغن مايع و جامد نجس براى روشنايى با اعلام به مشترى و عدم فروش پيه و دنبه‌هاى جدا شده از گوسفند و امكان استفادهء از روشنايى
خداى را سپاس گفت و ثنايش را بجاى آورد و پيروزى را كه خداوند به وى عنايت كرده بود و با آن وى را يارى نموده بود ، يادآور شد و از نُه چيز نهى كرد : از مهريهء زن زناكار و از درآمد چهارپايان - يعنى نطفهء حيوان نر - و از انگشتر طلا و از بهاى سگ و از تشكى كه زير شترسوار مىانداختند ( ابوعربه - يكى از گزارشگران حديث مىگويد : و از پارچه حريرى كه بر روى الاغ مىانداختند ) و از پوشيدن لباس قسى - لباسى كه در شام بافته مىشد و از خوردن گوشت درندگان و از معاملهء طلا با طلا و نقره و با نقره كه ميان‌شان افزوده‌اى باشد و از نگريستن در ستارگان [ پيشگويى كردن از اوضاع ستارگان ] . »
ابن فضال از امام صادق عليه السلام از پدرش امام باقر عليه السلام از نياكانش عليهم السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « بدترين درآمد ، بهاى سگ و مهريهء زن زناكار و كسب حجامتگر است . »
در حديث دعائم الاسلام ( باب 14 از باب‌هاى كسب‌هاى روا و ناروا حديث 6 ) و بسيارى از احاديث باب 15 از همين باب‌ها مطالبى خواهد آمد كه بر اين بحث دلالت مىكند .
و در حديث يعقوب خواهد آمد كه دلالت مىكند : « بهاى سگ و كنيز خواننده ، پليد و حرام است . »
و در حديث ابن سنان كه روايت مىكند از امام صادق عليه السلام دربارهء قاضىِ در ميان دو قريه كه از حاكم براى داورى روزى مىگيرد ، سؤال شد . امام فرمود : « آن ، نامشروع است . »
« 1 »
باب 11 جواز فروش روغن مايع و جامد نجس براى روشنايى با اعلام به مشترى و عدم فروش پيه و دنبه‌هاى جدا شده از گوسفند و امكان استفادهء از روشنايى
باب 11 جواز فروش روغن مايع و جامد نجس براى روشنايى با اعلام به مشترى و عدم فروش پيه و دنبه‌هاى جدا شده از گوسفند و امكان استفادهء از روشنايى
653 - 31868 - ( 1 ) معاويه بن وهب گفت : « گفتم به امام صادق عليه السلام : « موشى در روغن جامد يا روغن مايع يا عسل مىميرد .
امام عليه السلام فرمود : از عسل و روغن جامد ، موش و اطرافش گرفته مىشود [ و باقيمانده خورده مىشود ] ولى روغن مايع براى روشنايى استفاده مىشود . »
و دربارهء فروش اين روغن مايع فرمود : « آن را مىفروشى و به خريدار اعلام مىكنى تا از آن براى روشنايى استفاده كند . »
( 1 ) . باب 15 از باب‌هاى قضاوت ، حديث 4 .