جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٣١٧

باب 1 وجوب اجتناب از حرام و حرمت كسب با محرّمات و جواز كسب با مباحات و مباح بودن صنايع و حرفه‌ها و رعايت تقوا و امانت

570 - 31786 - ( 3 ) حذيفه بن يمان با واسطه از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه فرمود :

« در روز قيامت گروهى آورده مىشوند كه كارهاى نيك‌شان بسان كوه‌هاست . پس خداوند آن اعمال را به گرد و غبارى پراكنده در هوا تبديل مىكند و دستور مىدهد آن‌ها را به سوى آتش ببرند !

سلمان گفت : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله اين افراد را براى ما توصيف كن !

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : بدان كه ، آنان روزه مىگيرند و نماز مىخوانند و از شب [ با عبادت ] نيرو و توشه بر مىگيرند ولى وقتى چيز حرامى بر آنان عرضه مىشود به سويش شتاب مىكنند . »

571 - 31787 - ( 4 ) سماعه روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود :

« كسى كه مال مؤمنى را از راه حرام بخورد ، دوستدار من نيست ! »

572 - 31788 - ( 5 ) عبداللَّه بن قاسم جعفرى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :

« دنيا - تنها از راه حلال خالص - خود را براى گروهى آراست ؛ ولى آن‌ها بدان اعتنايى نكردند و به راه خود رفتند . سپس دنيا - از راه حلال و شبهه - خود را براى گروهى ديگر آراست و آنان گفتند :

« ما نيازى به شبهه نداريم ! » و از حلال بر خود گسترش دادند . سپس براى گروه سومى - از راه حرام و شبهه - خود را زينت داد و آنان گفتند : « ما نيازى به حرام نداريم ! » و از شبهه بر هم انباشتند . سپس دنيا خود را - تنها از راه حرام - براى گروهى زيور كرد و آنان به جستجوى آن پرداختند ولى نيافتند . و مؤمن در دنيا بسان انسان مضطرّ مصرف مىكند . »

573 - 31789 - ( 6 ) عبيد بن زراره روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود :

« [ آثار ] كسب حرام در نسل آشكار مىشود . »

574 - 31790 - ( 7 ) پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود :

« خوشا به حال كسى كه درآمدش پاك است ، نهادش صالح ، ظاهرش نيكو و سرشتش درست .

خوشا به حال كسى كه بدون نافرمانى ، مالى را از مؤمنان به دست آورد و بدون گناه مصرف كند و با آن بر بينوايان انفاق نمايد . »

نظير اين حديث در روايت ابو مريم گذشت .

« 1 » 575 - 31791 - ( 8 ) امام كاظم عليه السلام به داود صرمى فرمود :

« اى داود ! همانا حرام زياد نمىشود و اگر زياد شود ، در آن بركت نيست و آنچه از آن انفاق كند ، پاداش نمىبرد و آنچه پس از خود بر جاى گذارد ، توشه‌اش به سوى آتش خواهد بود . »


( 1 ) . باب 44 از باب‌هاى جهاد با نفس ، حديث 24 .