جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٣١

26 - احمد بن على نجاشى ( 372 - 450 ق )

اماميه خوانده است . در علوم معقول و منقول و تفسير ، سرآمد روزگار خود بود . از خاكجاى وى اطلاعى در دست نيست .

تأليفات وى :

1 - تنزيه الانبياء ؛

2 - الانتصار فى ما انفردت به الامامية من المسائل الفقهية ؛

3 - الذريعه فى اصول الشريعه ؛

4 - المحكم و المتشابه ؛

5 - المختصر ؛

6 - الامالى ؛

7 - درر الفوائد و . . .

ابوالحسين احمد بن على بن عباس بن محمد بن عبدالله نجاشى . راوى ثقه ، نسابهء توانا و عالم بسيار بزرگ اماميه .

وى در شهر كوفه زاده شد . پدرش ( على بن احمد ) از محدثين و بزرگان شيعه بود .

سفرهاى دور و نزديكى داشته كه بيشتر به نيت زيارت عتبات عاليات بوده . چندى در بغداد ، چندى در نجف اشرف و سامرا گذراند .

وى از اندك راويانى است كه تنها از موثقين و افراد معتبر روايت نقل كرده و به همين دليل هم كتاب رجال وى سرآمد كتب ديگر است .

استادانى كه در محضر آنها شاگردى كرد ، عبارتند از : پدرش ( كه از او ياد شد ) ، شيخ مفيد ، احمد بن عبد الواحد بزاز معروف به ابن حاشر و . . .

شاگردان وى نيز شيخ الطائفه طوسى ، شيخ ابوالحسن صهرشتى و سيد عماد الدين بن معيد حسنى مروزى بودند .

نجاشى در 78 سالگى در مطيرآباد از نواحى سامرا چشم از جهان فروبست .

تأليفات وى :

1 - رجال ( فهرست اسماء مصنفى الشيعه ) ؛