جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٣٠

25 - سيد مرتضى ( 355 - 436 ق )

پرداخت . ابن نديم در الفهرست از وى به عنوان « ابن المعلم » ياد مىكند . شيخ طوسى نيز كه از شاگردان ارزشمند مكتب وى است ، مىگويد : « وى از متكلمان اماميه است .

در روزگار خود ، رياست و مرجعيت شيعه به او ختم مىگردد . حافظهء خوب و ذهنى دقيق داشت . در پاسخ به پرسش‌ها ، حاضر جواب بود . بيش از 200 جلد كتاب خرد و كلان دارد » .

ابن حجر عسقلانى نيز مىگويد : « وى بسيار عباد ، زاهد و اهل خشوع و تهجد بود و مداومت برعلم و دانش داشت » . عماد حنبلى ( يكى از دانشمندان اهل سنت ) مىگويد :

« بزرگى از بزرگان اماميه و رييس بخش فقه و كلام و مباحثه بود . موقعيت شايان توجهى در تشكيلات دولت آل بويه داشت . وى صدقهء فراوان مىداد » .

استادانى كه وى در محضر آنها درس آموخت ، عبارتند از : ابن قولويه قمى ، شيخ صدوق ، ابن جنيد اسكافى و . . .

شاگردانى را كه تربيت كرد ، از بهترين‌هاى جهان اسلام و تشيع هستند : سيد رضى ، شيخ طوسى ، نجاشى ، ابوالفتوح كراجكى و . . .

شيخ مفيد پس از 75 سال عمر مفيد ، در بغداد و در حرم مطهر امام جواد عليه السلام نزديك قبر استادش ابن قولويه قمى به خاك سپرده شد .

تأليفات وى :

1 - المقنعه ؛

2 - الفرائض الشريعه ؛

3 - الامالى ؛

4 - الارشاد و . . .

25 - سيد مرتضى ( 355 - 436 ق )

ابوالقاسم على بن حسين بن موسى ، مشهور به سيد مرتضى علم الهدى . فقيه مبرز ، عالم متكلم و اديب متبحر . داراى القاب ذوالثمانين و ذوالمجدين .

وى در بغداد زاده شد و از سوى پدر و مادر ، نسبى بسيار شريف داشت . برادر وى سيد رضى بود . پس از شيخ بزرگوار مفيد ، پيشواى فقهى شد . علامه حلّى وى را معلم شيعهء