جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٢٥٣
باب 20 استحباب ميانه‌روى در هزينه و اندازهء زندگى و عدم جواز اسراف و سخت‌گيرى و بيان حدّ هر دو
414 - 31628 - ( 29 ) داود رقى روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود :
« ميانه‌روى ، كارى است كه خداوند آن را دوست دارد و اسراف ، كارى است كه خداوند دشمن دارد ، حتى [ مثل ] دور انداختن هستهء خرما ؛ چرا كه به درد چيزى مىخورد و حتى [ مثل ] ريختن ته‌ماندهء آبى كه نوشيده‌اى ! »
415 - 31629 - ( 30 ) مدرك بن ابى هزهاز روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود :
« من ضمانت كرده‌ام كه شخص ميانه‌رو فقير نشود . »
416 - 31630 - ( 31 ) ابوحمزه از امام سجاد عليه السلام روايت مىكند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
« سه چيز نجات‌بخش است . . . و ميانه‌روى در بىنيازى و تنگدستى . »
417 - 31631 - ( 32 ) على بن محمد با واسطه روايت مىكند كه امير مؤمنان عليه السلام فرمود :
« ميانه‌روى ، فزايندهء مال و اسراف ، برباددهندهء آن است . »
418 - 31632 - ( 33 ) حماد بن واقد قصاب از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« اگر شخصى همهء اموالش را در راهى از راه‌هاى خدا انفاق كند ، نيكو نيست و موفق نگرديده است . آيا خداوند تعالى نمىفرمايد : و با دستان‌تان خود را به هلاكت نيفكنيد و نيكى كنيد ، كه خداوند نيكوكاران را دوست دارد مقصود [ از نيكوكاران ] ميانه‌روها هستند . »
419 - 31633 - ( 34 ) موسى بن بكر از امام موسى بن جعفر عليهما السلام روايت مىكند كه فرمود :
« مدارا و ميانه‌روى نيمى از زندگى است و هرگز انسان با ميانه‌روى فقير نگشت . »
نظير اين حديث در باب 4 از باب‌هاى معاشرت ، حديث 3 گذشت .