جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ١٧٣
باب 12 كراهت خواب بين طلوع فجر و طلوع شمس و بين نماز شب و طلوع فجر
252 - 31466 - ( 16 ) امام صادق عليه السلام فرمود :
« سه چيز خشم خداى را بر مىانگيزد : خوابيدن بدون شب زنده دارى ، خنديدن بدون شگفتى و خوردن در حال سيرى ! »
253 - 31467 - ( 17 ) عبدالله از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه فرمود :
« سخن گفتن [ و شب‌نشينى ] پس از نماز عشا [ روا ] نيست مگر براى دو كس : نمازگزار يا مسافر . »
254 - 31468 - ( 18 ) على عليه السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه فرمود :
« شب بيدارى [ روا ] نيست مگر در سه مورد : شب‌زنده‌دارى با تلاوت قرآن يا فراگيرى دانش يا عروسى كه به خانهء شوهر برده مىشود . »
255 - 31469 - ( 19 ) يونس بن يعقوب با واسطه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « پرخوابى ، برباددهندهء دين و دنياست . »
256 - 31470 - ( 20 ) صالح با سند خود روايت مىكند :
« چهار چيز اندك آن‌ها بسيار است : آتش ، اندك آن بسيار است ؛ خواب ، اندك آن بسيار است ؛ بيمارى ، اندك آن بسيار است ؛ دشمنى ، اندك آن بسيار است . »
257 - 31471 - ( 21 ) على عليه السلام مىفرمايد :
« واى بر [ انسان ] پرخواب ؛ چه زيانكار است ! عمرش كوتاه و پاداشش اندك است . »
258 - 31472 - ( 22 ) و نيز فرمود : « هر كس در شب بسيار بخوابد ، مقدارى از عمل را از دست مىدهد كه در روز جبرانش ممكن نيست . »
259 - 31473 - ( 23 ) همو فرمود : « خواب و خوراك زياد ، نفس را تباه مىكند و زيان به دنبال دارد . »
260 - 31474 - ( 24 ) همچنين از آن حضرت روايت شده كه فرمود :
« پس از اذان صبح تا طلوع آفتاب روزى را بجوييد ؛ چرا كه آن ، در طلب روزى مؤثرتر از مسافرت در زمين است و آن زمانى است كه خداوند روزىها را ميان بندگانش تقسيم مىكند . »
در حديث سليمان اين سخن گذشت : « بپرهيز از خواب پس از نماز شب تا اذان صبح ولى بدون خوابيدن دراز بكش . »
« 1 »
( 1 ) . باب 20 باب‌هاى تعقيب ، حديث 6 .