جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ١٥

5 - محمد بن حسن بن فروخ صفار ( ؟ - 290 ق )

برده است . وى در بغداد درگذشت . تأليفات او بسيار است كه چند نمونه آورده شد .

تأليفات وى :

1 - وقعة صفين ؛

2 - وثاقت و اعتبار ؛

3 - المناقب ؛

4 - مقتل حسين بن على عليه السلام و . . .

4 - حسن بن محبوب سراد ( 149 - 224 ق )

4 - حسن بن محبوب سراد ( 149 - 224 ق )

راوى و محدث گرانقدر و موثق شيعه . از ياران امام كاظم ، امام رضا و امام جواد عليهم السلام .

وى از اركان اربعهء روزگار خود بود . لقب : « سراد » يا « زرّاد » به معنى : زره‌ساز است كه پيشهء نياى او وهب - غلام جرير بن عبداللَّه بجلى - بوده است . از مشوقان به نگاشتن حديث ، پدر وى محبوب بود .

تأليفات وى :

1 - المشيخه ؛

2 - الحدود ؛

3 - الديات ؛

4 - الفرائض ؛

5 - التفسير ؛

6 - النوادر ( حدود 1000 ورق ) .

5 - محمد بن حسن بن فروخ صفار ( ؟ - 290 ق )

5 - محمد بن حسن بن فروخ صفار ( ؟ - 290 ق )

از ياران با وفاى امام حسن عسكرى عليه السلام . چهره‌اى سرشناس و محدثى توانمند .

وى را مىتوان از بزرگان روايت شيعه در قرن سوم هجرى دانست . در آن زمان كه خفقان و ظلم همه‌جاگير و امام حسن عسكرى عليه السلام در منطقهء نظامى تحت نظارت و مراقبت بود ، محمد بن حسن بن صفار از طريق نوشتن نامه‌هاى خصوصى و به شكل مخفيانه ، خود را به حضرت امام عليه السلام نزديك كرد و بدين ترتيب شيعيان را از نور وجود ايشان عليه السلام بهره‌مند ساخت .