جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ١٢٩
باب 6 دعا براى طلب روزى و اميد به روزى بدون حساب و فهم آنچه روزى را مىافزايد و آنچه فقر را ارث مىگذارد
جميل بن صالح از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« خشنودى خداوند و بهشت در آخرت و ( روزى وسيع ) و معاش و اخلاق نيكو در دنيا [ مقصود است ] . »
اين حديث با سندهاى گوناگون با اندكى تفاوت روايت شده است .
148 - 31362 - ( 2 ) و نيز عبدالاعلى در تفسير همان آيه از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : « خشنودى خداوند ، وسعت و رفاه در زندگى و معاش و همنشينى نيكو و در آخرت بهشت [ مقصود است ] . »
149 - 31363 - ( 3 ) سكونى از امام صدق عليه السلام از نياكانش از على عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« هرگاه خداوند به كسى رزقى عنايت كند كه گامى براى تحصيل آن بر نداشته ، دست به سويش دراز نكرده ، با زبان درباره‌اش سخن نگفته ، در طلب آن لباسى بر تن محكم نكرده و خود را در معرض آن قرار نداده ، اين شخص از كسانى است كه خداوند در قرآن مىفرمايد :
و هر كس كه تقواى الهى پيشه كند ، خداوند راه گريز [ از تنگناها ] برايش قرار مىدهد و او را از جايى كه گُمان نمىبرد روزىاش مىدهد » .
« لباس بر تن محكم نكرده » يعنى آماده نشده يا مسافرت نرفته است .
نظير اين حديث با اندكى اختلاف از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز روايت شده است .
150 - 31364 - ( 4 ) على بن سرى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« خداوند - تبارك و تعالى - روزى مؤمنان را از راه‌هايى كه گمان نمىكنند ، قرار داد ؛ زيرا به يقين هر گاه بنده راه رسيدن روزىاش را نداند ، بسيار دعا مىكند . »
از رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود :
« خداوند خوددارى مىكند از اين‌كه بنده‌اى را روزى دهد مگر از جايى كه نمىداند ؛ زيرا . . . »
ادامهء اين حديث همانند حديث پيشين است .
151 - 31365 - ( 5 ) محمد بن مسلم از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« خداوند خوددارى مىكند مگر آن‌كه روزى مؤمنان را از راه‌هايى قرار دهد كه گمان نمىكنند . »