جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ١٢٥
باب 5 عدم جواز ترك دنيا كه براى رسيدن آخرت است و عدم جواز ترك آخرت براى دنيا
باب 5 عدم جواز ترك دنيا كه براى رسيدن آخرت است و عدم جواز ترك آخرت براى دنيا
باب 5 عدم جواز ترك دنيا كه براى رسيدن آخرت است و عدم جواز ترك آخرت براى دنيا
141 - 31355 - ( 1 ) معصوم عليه السلام فرمود :
« از ما نيست هر كس دنيايش را براى آخرت خود و آخرتش را براى دنياى خود ترك گويد . »
142 - 31356 - ( 2 ) ابراهيم بن عبد الحميد از امام كاظم عليه السلام روايت مىكند كه لقمان به فرزندش فرمود : « اى پسركم ، دنيا دريايى است كه نسل‌هاى فراوانى در آن غرق شده‌اند . . . . »
اى پسركم ، از دنيا به اندازهء كفايت بردار و به گونه‌اى در آن وارد نشو كه به آخرتت زيان زند و آن را ترك نكن تا سربار مردم شوى . »
143 - 31357 - ( 3 ) از امام كاظم عليه السلام روايت شده كه فرمود :
« براى دنيايت كار كن كه گويا زندگى جاودان دارى و براى آخرتت آن‌گونه كار كن كه گويا فردا مرگت فرا خواهد رسيد . »
اين حديث از امام حسن مجتبى عليه السلام نيز روايت شده است .
144 - 31358 - ( 4 ) از امام باقر عليه السلام روايت شده كه آن حضرت همواره مىفرمود :
« دنيا چه خوب ياورى براى آخرت است . »
145 - 31359 - ( 5 ) حفص از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه عيسى عليه السلام فرمود :
« تهيهء آنچه براى دنيا و آخرت لازم است ، هر دو سخت و دشوار است . خرج دنيا به اين دليل است كه تو دست به چيزى دراز نمىكنى مگر آن‌كه تبهكارى پيش از تو بر آن دست انداخته است و تهيهء خرج آخرت به اين دليل مشكل است ، كه تو يارانى نمىيابى كه در اين راه يارىات كنند . »
اين حديث از امام كاظم عليه السلام نيز گزارش شده است .