جهاد با نفس (فارسى) — الصفحة ١٨٠

گفتار نهم : توبه ( 1 )

خداوند در سورهء توبه آيه 117 مىفرمايد :

« و علي الئلاثة الذين حتى اذا ضاقت عليهم الارض بما رحبت و ضاقت عليهم انفسهم وظنوا ان لا ملجاء من الله الا اليه ثم تاب عليهم ليتوبوا ان الله هو التواب الرحيم » « 1 » .

در رابطه با اين آيه داستانى است كه بسيار آموزنده است . يكى از وظايف سنگين همه ما ، امر به معروف و نهىاز منكر است و اين مراتبى دارد كه الان از بحث ما خارج است . يكى از مراتب آن ، مبارزهء منفى با گناهكار است ، يعنى اين كه با گنهكار نشست و برخاست نكنند ، با گنهكار رفت و آمد نداشته باشند ، به او زن ندهند و از او زن نگيرند ، و امثال اينها .

و اما داستان :

سه نفر از اصحاب پيامبر اكرم ( ص ) تخلف كردند و به جبههء جنگ ( غزوهء تبوك ) نرفتند ؛ « 2 » پيغمبر اكرم ( ص ) با اصحاب ، جنگ را تمام كردند و برگشتند . مردم به استقبال آمدند ، از جمله آن سه

( 1 ) . ( 2 ) .