جهاد با نفس (فارسى) — الصفحة ١٧٧

گفتار نهم : توبه ( 1 )

چهارمين آيه‌اى كه در رابطه با اين بحث انتخاب كرده‌ام ، آيهء 52 از سوره هود است . اين آيه ديگر رساتر است ؛ مىفرمايد :

« و يا قوم استغفروا ربكم ثم توبوا اليه يرسل السماء عليكم مداراً و يزدكم قوة الى قوتكم » .

يعنى اى گنهكار ، بازآى و توبه كن كه خدا تو را مىآمرزد ، علاوه بر اين كه تو را مىآمرزد « . . . يرسل السماء عليكم مدارا » نعمت و سعادت ، مانند باران در اين دنيا برايت مىبارد .

در گذشته گفتيم كه گناه مانند باران بر سر انسان نكبت مىبارد . حال اگر مىخواهى آن نكبتها از بين برود و به قول رهبر عظيم‌الشأن انقلاب - قدس سره الشريف - اثر وضعى گناه از بين برود ، و يا به قول مرحوم كمپانى - رحمه الله عليه - « لعان » شود ، بايد از گناه توبه كرد ، كه خداوند مىفرمايد : ما نه فقط گناه را از بين مىبريم ، بلكه به جاى آن ، مانند باران بر سر توبه‌كننده رحمت مىباريم .

پس :

بازآ بازآ هر آنچه هستى بازآى

و نيز آيهء سوم از سورهء هود همين معنا را تاييد مىكند . مىفرمايد : « و ان استغفروا ربكم ثم توبوا اليه يمتعكم متاعا حسنا » يعنى از گنهكار ، اگر توبه كردى ، خداوند آن نكبتهايى را كه بر اثر گناه دامنگيرت شده از بين مىبرد و يك زندگى خوش و با سعادتى