جهاد با نفس (فارسى) — الصفحة ١٣٤

گفتار هفتم : ملكه صبر

توسل به اهل بيت ( ع ) ، مخصوصاً اگر كسى بتواند دست بينوايى را بگيرد ، دل كسى را خوش كند ولو دل سگى را ، دل گربه‌اى را .

از شما معلمين عزيز تقاضا دارم ، دل اين بچه‌هايى را كه زير دست شما هستند خوش كنيد ، دلشان را بدست آوريد ، در اين صورت زود مىتوانيد ترقى كنيد ؛ ممكن است يك تبسم بچهء كوچكى موجب شود كه نه تنها براى خودتان تأمين آتيه كنيد ، بلكه براى اولادتان نيز تأمين آتيه كنيد و نه فقط تأمين آتيه فرزندانتان بلكه كم‌كم خداوند متعال به شما توفيقى مىدهد كه بتوانيد با نفس اماره بجنگيد ، آن را سركوب كنيد ، تا بدينجا برسيد كه بالاترين لذت براى شما دل شب و مناجات با خدا باشد .

برعكس ، اين بچه‌ها گناه ندارند ، گناه نمىكنند ، لذا روى تبسم‌شان حساب مىشود ، چنانچه روى آهشان هم حساب مىشود ؛ اگر آهى از دست شما بكشند كار مشكل است ، مثلًا شما عصبانى منش هستيد يا در خانه عصبانى بوديد و به مدرسه آمديد و به بچه ، به يك جوان در حالى كه بىتقصير بود جسارتى كرديد ، اگر آهى بكشيد ممكن است همين يك آه ريشهء شما را بكند ، نه ريشهء شما كه اين چيزى نيست ، ممكن است خداى ناكرده موجب شود كه ديگر

عاقبت بخير نشويد ، موجب شود كه بچه‌هاى شما به فلاكت بيفتند ، موجب آن شود كه به جاى راز و نياز با خدا در دل شب و لذت بردن از آن ، ديگر حال نماز خواندن را نداشته باشيد ، كم‌كم نماز را منكر شويد .