حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (عربى) — الجزء ١، الصفحة ٧٠
باب چهارم : روزه
همه ، بحثي درباره مضمون رواياتى كه نشانگر آن است كه شيطان در ماه مبارك رمضان ، در زنجير است ، آورده شده ودر فصل دوم با عنوان " ضيافت خداوند " از شناخت وچگونگى آن سخن آورده شده وبه مناسبت ، اين حديث بسيار مهم نقل شده كه :
الصَّومُ لي ، وأنَا أجزى بِهِ . « 1 »
روزه ، براي من است وخودم پاداش آن را مىدهم .
آن گاه ، تحليلي درباره اين روايت ومفهوم دقيق آن ، آمده است . ارج ومنزلت روزه‌دار وبركات ضيافت الهى ، مباحث بعدى است وآن گاه ، پژوهشى درباره " مراتب روزه وروزه‌دارى " .
در فصل سوم ، أحاديث مرتبط با آمادگى مردمان ومؤمنان جهت " ضيافت الهى " عرضه شده است وهمه نشانگر آن كه پيامبر خدا ، توجّهى بليغ وتأكيد بسيارى داشته كه مؤمنان براي نشستن بر سرِ اين سفره الهى وبهره‌ورى از آن ، در خود ، آمادگى وظرفيت لازم را فرآهم آورند .
فصل چهارم ، گزارش دعاهاى آمادگى براي ضيافت الهى است ودر فصل پنجم ، از أسباب وزمينه‌هايى گفتگو شده است كه آمادگى براي روزه‌دارى را بيان مىدارند .
فصل ششم ، " آداب روزه‌دارى " را بيان وبا آنچه روزه‌دار بايد بدان قبل از فرا رسيدن ماه رمضان توجّه كند ، ادامه مىيابد وپس از آن ، شايستگىها وبايستگىهاى روزه‌دار آمده است . نيز مستحبّات ماه مبارك رمضان ، برشمرده شده
( 1 ) تهذيب الأحكام : ج 4 ص 152 ح 420 ، بحار الأنوار : ج 96 ص 255 ح 31 ؛ صحيح البخاري : ج 6 ص 2723 ح 7054 وص 2741 ح 7100 وص 13 ح 7177 .