حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٣
فصل شانزدهم نمونه‌اى از حكيمان
قُس ، سوگند ياد مىكند كه اين ، بازيچه نيست و از پس اين ، شگفتى است . چگونه است كه مىبينم مردم مىروند و ديگر باز نمىگردند ؟ آيا به جايگاهشان خشنود شدند كه ماندند ؟ يا چون رها شدند ، خفتند ؟ قُس ، سوگند ياد مىكند ، سوگندى بىدروغ ، كه خداوند را دينى است كه بهتر از دين شماست " " .
سپس پيامبر خدا فرمود : " خدا قُس را رحمت كند كه روز قيامت ، به تنهايى چون امّتى بر انگيخته مىشود ! " و سپس فرمود : " آيا در ميان شما كسى هست كه برخى شعرهاى او را نيك بداند ؟ " .
يكى از آنها گفت : شنيدم كه مىگويد :
در نسل‌هاى پيشينِ در گذشته‌مان * براى ما عبرت‌هايى هست
آن گاه كه ديدم راه‌هاى رفتنى * براى مرگ هست كه بىبازگشت‌اند
و قبيله‌ام را ديدم كه از * بزرگ و كوچك ، به سوى آن ، روان‌اند
و آن كه مىرود ، نزد من باز نمىگردد * و از جاماندگان نيز كسى بر جاى نمىماند
يقين كردم كه من هم ناچار ، ره‌سپارم * به همان جا كه قبيله‌ام رفته‌اند .
درباره حكمت و معرفت قُسّ بن ساعده ايادى ، چنين رسيده است كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله از هر كس از قبيله اياد كه بر او وارد مىشد ، درباره حكمت‌هاى قُس مىپرسيد و به او گوش مىسپرد .