حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٨
سخنى درباره جاهليّت نخست
سخنى درباره جاهليّت نخست
سخنى درباره جاهليّت نخست
قرآن ، روزگار قبل از اسلامِ عرب را دوره جاهليّت ناميده است و اين ، از آن جهت است كه در آن روزگار ، به جاى علم ، جهل و به جاى حق ، يك سلسله آراى سفيهانه و باطل بر آنان حكومت مىكرده است . قرآن ، خصوصيات آنان را چنين بيان مىكند :
" يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجاهِلِيَّةِ . « 1 »
درباره خدا ، گمان‌هاى ناروا ، همچون گمان‌هاى [ دوران ] جاهليت مىبردند " .
" أَ فَحُكْمَ الْجاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ . « 2 »
آيا خواستار حكم جاهليت‌اند ؟ " .
إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجاهِلِيَّةِ . « 3 »
آن گاه كه كافران در دل‌هاى خود ، تعصب ، آن هم تعصب جاهليت ورزيدند " .
" وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى . « 4 »
و مانند [ روزگار ] جاهليت نخست ، زينت‌هاى خود راى آشكار مكنيد " .
جامعه عرب در آن روزگار ، از طرف جنوب ، هم‌جوار حبشه بود و مردم حبشه
( 1 ) . آل عمران : آيه 154 . ( 2 ) . مائده : آيه 50 . ( 3 ) . فتح : آيه 26 . ( 4 ) . احزاب : آيه 33 .