جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٥
تفسير اين آيه كه ايزد تعالى ياد كرد
تفسير اين آيه كه ايزد تعالى ياد كرد
تفسير اين آيه كه ايزد تعالى ياد كرد
امّا اين آيت كه خداى عزّ و جلّ گفت : وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ ، أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ « 1 » . گفت : بشتابيد يا بندگان من سوى آمرزش و سوى بهشتى كه پهناى آن چند هفت آسمان و هفت زمين است و وعده كرده‌ام آن بهشت پرهيزكاران را .
و اين آيت اندرشان ياران پيغامبر عليه السّلم فرو آمده بود و اندر حديث كارزار كردن بدر و احد ، و هر كى اندر غزاى بدر با پيغامبر عليه السّلم بود خداى تعالى او را بيامرزيد ، و پيغامبر او را مژدگانى داد ببهشت و گواهى داد كه او از اهل بهشت است .
امّا اين آيت كه گفت : الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ ، وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ . « 2 » گفت : آن كسها كه مال و نعمت هزينه كنند اندر فراخى و تنگى ، و آن كسها كه چون خشم برايدشان فرو خورند كه مراد ايشان نباشد ، و از مردمان اندر گذارند ، و نيكى كنند ، خداى عزّ و جلّ دوست دارد نيكوكاران را .
حكايت كنند كه وقتى پادشاهى بود و سلطان وقت و روزگار بود . و روزى آن سلطان نشسته بود و طعام مىخورد . و بنده‌اى داشت طبّاخ ، و آن بنده كاسه‌اى طعام داشت و پيش سلطان مىآورد . و چون بنزديك سلطان رسيد خطا كرد و كاسه از دست وى بيفتاد ، و بر سر و جامهء سلطان آمد ، و همه سر و ريش و جامهء سلطان بدان خوردنى آلوده گشت ، و سلطان خشم گرفت ، و خواست كه آن غلام را بزند . آن بنده بيستاد و گفت خداى عزّ و جلّ مىفرمايد كه : وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ . آن
( 1 ) آل عمران ، 133 ( 2 ) آل عمران ، 134