جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٧

حديث زكريا و مولود مريم

همى كرد ، و تورية همى خواند ، و پيوسته شب و روز بدان عبادت كردن و تورية خواندن مشغول بودى و هيچ كار ديگر نكردى . و زكريّا هر روزى يك بار پيش مريم اندر آمدى . و چون يك چندى برآمد هر گاه كه زكريّا پيش مريم اندر آمدى و چون در پيش مريم شدى ، در زمستان ميوه تابستانى ديدى ، و در تابستان ميوه زمستانى ديدى . و زكريّا را از آن عجب آمدى و مريم را گفتى كه : در پيش تو اين ميوه‌ها از كجا مىآيد ؟

گفت كه : از نزد خداوند . چنان كه گفت عزّ و جلّ : كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ ، وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً . قالَ : يا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هذا ؟ قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ؛ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ « 1 » .

و زكريّا را فرزند نبود . و بسيار مدّت از خداى تعالى فرزندى همى خواست ، و چون پير گشت و يك چند دعا مىكرد به فرزند خواستن و فرزندش نيامد ، آن گه نااوميد گشت ، و دست از دعا كردن و فرزند خواستن بداشت ، و هيچ فرزند نمىخواست .

پس چون در پيش مريم در زمستان ميوه تابستانى ديد و در تابستان ميوه زمستانى ، گفت آن خداى كه مريم را بتابستان ميوه زمستانى دهد و در زمستان ميوه تابستانى ، قادر است كه مرا نيز فرزندى دهد .

پس زكريّا ديگر باره دعا كردن گرفت به فرزند خواستن . چنان كه گفت عزّ و جلّ : هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ . قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ « 2 » .

پس خداى عزّ و جلّ دعاى او اجابت كرد ، و او را فرزندى داد ، و او را يحيى نام كرد . يحيى بن زكريّا . چنان كه گفت عزّ و جلّ :

( 1 ) آل عمران ، 37 ( 2 ) آل عمران ، 38