جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٤

قصهء بنا كردن كعبه

138 - دين « 1 » خداى ، و كى نيوكوتر از خداى و از دين او ؟ و مائيم او [ را ] پرستندگان *

139 - بگو كه مىپيكار كنيد با ما اندر خداى ، و اوست خداوند ما و خداوند شما ، ما راست كردار ما و شما راست كردار شما ، و ماايم او را مخلصان ؟ *

140 - يا گويند كه : ابرهيم و اسمعيل و اسحق و يعقوب و فرزندان بودند جهودان يا ترسا آن ؟ بگو : شماييد داناتر يا خداى ؟ و كيست ستمكارتر از آنچه پنهان كرد گواى نزديك او از خداى ؟ و نيست خداى غافل از آنچه مىكنيد *

141 - اينست گروهى كه بگذشت ، آن را [ ست ] « 2 » آنچه ساخت و شما راست آنچه ساختيد ، و نه‌پرسند [ شما را ] « « 3 » » از آنچه بودند مىكردند *

قصهء بنا كردن كعبه

قصهء بنا كردن كعبه

و اين بدان وقت بود كه اسمعيل بزرگ شده بود ، و زن كرده بود .

پس خداى عزّ و جلّ ابرهيم عليه السّلم را فرمود ، گفت : برو بحرم بنزديك اسمعيل بدان جايگاه كه امروز كعبه است ، و يكى خانه بنا كن .

پس ابرهيم برخاست و بمكّه شد ، و بدر خانهء اسمعيل آمد ، و درش بزد . و اسمعيل در خانه نبود . و زنش جواب داد ، و ابرهيم پرسيد كه اسمعيل كجاست ؟ زنش گفت : بصيد رفته است . و ابراهيم از پسش برفت .

و اسمعيل را ديد بر سر كوهى نشسته و تيرى چند راست ميكرد ، و مىتراشيد ، و بدان مشغول بود . و چون پدر را ديد بر پاى خاست و پيش باز آمد و سلام كرد . و ابراهيم مرورا گفت كه : خداى تعالى ما را فرموده است كه بمكّه

( 1 ) صحبت . ( پا ) ترجمهء : صبغة . ( 2 ، 3 ) . ( پا )