جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٢

[ ترجمه ]

جايگاه ابراهيم نمازگاه ؛ و پيمان كرديم سوى ابراهيم و اسمعيل كه پاك دارند خانهء من طواف‌كنان را و نشستگان « 1 » را و ركوع‌كنان « 2 » را و سجودكنان « « 3 » » را *

126 - كه گفت ابراهيم : خداوندا بكن اين شهر ايمن و روزى ده اهل آن را از ميوه‌ها . آن كى بگرود ازيشان بخداى و بروز رستخيز .

گفت « 4 » : هر كى كافر شود برخوردارى دهيم او را اندكى ، پس بيچاره كنيم او را سوى عذاب آتش و بدست آن جايگاه *

127 - كه بر برد ابراهيم سزايها « 5 » از خانه و اسمعيل « 6 » : خداوند ما بپذير از ما كه تويى تو شنوا و دانا *

128 - خداوند ما ، بكن ما را از مسلمانان تو « 7 » ، و از فرزندان ما گروهى پاكان ترا ، و بنماى ما را جايگاه حجّ ما و توبه ده بر ما . كه تويى تو توبه دهنده و بخشاينده *

129 - خداوند ما بفرست اندر ايشان پيغامبرى از ايشان ، كه بر خواند بر ايشان آيتهاى تو ، و اندر آموزدشان كتاب و حكمة و پاكيزه كندشان .

كه تويى تو بىهمتا و با حكمت *

130 - و كيست كه راغب نشود از كيش « 8 » ابرهيم مگر آنكه نادان شود تن خويش را ؟ كه برگزيديم او را اندرين جهان و اوست اندران جهان از نيكان *

( 1 ) باشندگان . ( صو ) ( 2 ، 3 ) گيران . ( پا ) ( 4 ) گفت ايزد و . . . ( پا . صو ) ( 5 ) قاعده از خانه . ( پا ) - بنيادها را . ( صو ) ( 6 ) گفتند ( پا ) ( 7 ) دو مسلمان ترا . ( پا ) - گردن نهندگان مر ترا . ( صو ) ( 8 ) كى باشد كه برگردد از شريعت . ( پا ) - . . . كه ناخواهان باشد از دين . ( صو )