جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩١

قصهء عوج بن عنق

پس عوج گفت كه : همه را بكشم و هلاك كنم . پس جبّاران گفتند كه :

ايشان را نبايد كشتن تا بر قومان خويش باز روند ، و خبر ما سوى ايشان باز برند . پس عوج ايشان را نكشت و از ايشان پرسيد كه : اين لشكر چند باشند كه بجنگ ما مىآيند ؟ ايشان گفتند كه : پانصد هزار مرداند .

پس عوج دست ازيشان بداشت و ايشان غمناك و ترسناك سوى موسى و بنى اسرائيل باز رفتند . و عوج برفت و كوهى باندازهء لشكرگاه ايشان ببريد و بر سر نهاد ، و مىرفت . گفت : بروم و اين بر سر ايشان فرو هلم تا ازيشان قوم خود هيچ زنده نماند ، و جمله در زير اين كوه هلاك شوند .

پس اين نقيبان دوازده‌گانه باز پيش بنى اسرائيل آمدند ، و صفت آن جبّاران و آن عوج بن عنق بكردند كه چه قومىاند ، و عوج با ايشان چه كرد . و بنى اسرائيل پيش موسى آمدند و گفتند كه : اين جبّاران مردمانىاند بس با قوّت ، و ما طاقت ايشان نداريم و با حرب بايشان برنيائيم « 1 » ، و ما آنجا نخواهيم آمدن . تو دانى با خداى خويش ، تو برو و با خداى خود با ايشان حرب كن « 2 » كه ما اين جا نشسته‌ايم و نمىآئيم تا تو به روى و باز پيش ما آيى . پس خداى عزّ و جلّ بر ايشان خشم گرفت ، و آن بيابان بر ايشان زندان گردانيد . چنان كه گفت عزّ و جلّ : يا مُوسى إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها ، فَإِنْ يَخْرُجُوا . . . ( الى قوله ) إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ « 3 » .

پس موسى عصا برگرفت و تنها برفت ، و چون بنزديك آن شهر جبّاران برسيد ، عوج را ديد كه از دور مىآمد ، و آن كوه بدان عظيمى بر سر نهاده بود . و موسى از وى بترسيد و دعا كرد مر خداى را ، و گفت : يا رب تو خود

( 1 ) متن : برنيايم . ( 2 ) متن : كنى . ( 3 ) المائدة ، 24 - 22