خمس در عصر پيامبر (ص) و پاسخ به برخى شبهات (فارسى) — الصفحة ١١٧

علم غيب ائمه اطهار ( عليهم السلام )

از آيات فوق برداشت شده كه آن حضرات ( عليهم السلام ) علم غيب نداشته‌اند . نقطه مقابل صاحبان اين رأى ، گروهى از علما هستند كه معتقدند كه علم حضرات معصومين ( عليهم السلام ) با علم الهى دقيقاً انطباق دارد .

از جمله قائلين به نظر اخير ، علامه مقرّم و آيت الله مظفر ( قدس سرهما ) هستند . مرحوم مظفر معتقد است كه ائمه اطهار ( عليهم السلام ) حتى " علم الساعة " را مىدانند . به نظر مىرسد كه اين عقيده با آيه « وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ » « 1 » كه ظهور در اين دارد كه زمان قيامت را فقط خداى عزّوجل مىداند ، منافات دارد . علامه طباطبايى ( قدس سره ) هم اعتقاد دارد كه " علم الساعة " مخصوص خداوند متعال است .

اين گروه از علما به گفتار خود استدلال به بعضى از روايات نموده‌اند از جمله روايتى است از امام رضا ( ع ) در پاسخ عمرو بن هدّاب كه فرموده‌اند : علم غيب را جز خداى متعال كسى نمىداند ، فرمود : « آيا خداى متعال نفرموده : " عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ " « 2 »

فرسول الله عند الله مرتضى ، ونحن ورثة ذلك الرسول الذي أَطلَعَه الله على الغيب وعلّمنا ما كان و ما يكون إلى يوم القيامة » « 3 » . « 4 »

( 1 ) - زخرف : 85 و نيز لقمان : 34 و فصّلت : 47 با عباراتى ديگر همين مضمون را بيان مىكنند . ( 2 ) - جن : 27 - 26 . ( 3 ) - بحار الأنوار : ج 49 ، ص 75 ، باب تاريخ الإمام ابى الحسن الرضا ( ع ) ، باب 4 ، باب وروده البصرة والكوفة ، ح 1 . ( 4 ) - از ديگر ائمه ( عليهم السلام ) نيز نقل شده كه وقتى سخن از علم غيب به ميان مىآمد و برخى با استشهاد به آيه « فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً » آن را در مورد ائمه ( عليهم السلام ) انكار مىكردند . آن حضرات ( عليهم السلام ) ادامه آيه را تلاوت مىفرمودند كه : « إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ » و مى فرمودند : رسول مورد رضايت خداى متعال ، حضرت محمد بن عبدالله بود ؛ چنان كه امام باقر ( ع ) فرمود : « وكان والله محمد ممّن ارتضاه » ؛ و سپس فرمود : « فهو العلم الذى انتهى إلى رسول الله ( ص ) ، ثمّ إلينا » .