خمس در عصر پيامبر (ص) و پاسخ به برخى شبهات (فارسى) — الصفحة ١١٦

علم غيب ائمه اطهار ( عليهم السلام )

شايد به همين دليل باشد كه علامه مقرّم ( رحمه الله ) در بحث علم امام ، در كتابش اين آيه را نياورده است ، زيرا اين آيه مثل آيات قبلى قابل توجيه نيست .

آيه سوم : « عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ تَعْلَمَ الْكاذِبِينَ » « 1 » . يعنى خداى متعال به پيامبر گرامى خويش مىفرمايد كه چرا پيش از روشن شدن راستى و نادرستى ايشان به آنان اذن دادى ؟ ! يعنى ايشان از صدق و كذب مدعيان آگاه نبوده است .

آيه چهارم : « وَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفاقِ لا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ » « 2 » .

اين آيه نيز صراحت بر اين دارد كه پيامبر اكرم ( ص ) نفاق اشخاص مورد نظر را نمىدانسته است .

به بيانى كه ذيل آيه دوم عرض كرديم ، آيات سوم و چهارم نيز با تفكيك بين علم بالذات و علم بالعرض قابل توجيه نيست .

آيه پنجم : « قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ » « 3 » .

در اين آيه پيامبر ( ص ) صريحاً مىفرمايند كه من نمىدانم سرنوشت شما يا من چه مىشود ؟

آيه ششم : « وَ لَوْ نَشاءُ لَأَرَيْناكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيماهُمْ » « 4 » .

( 1 ) - توبه : 43 . ( 2 ) - توبه : 101 . ( 3 ) - احقاف : 9 . ( 4 ) - محمد : 30 .