حكمت ها و اسرار نماز (فارسى) — الصفحة ٨٨

امورى كه موجب خشوع و حضور قلب مىگردد :

فرائض نماييم ؛ تا در نتيجه در هر شبانه روز 17 ركعت نمازِ با توجّه خوانده باشيم .

قلب مؤمن در نماز بايد مثل عقربه‌ى قطب‌نما باشد كه هر چه او را به اطراف بگردانند ، باز به حال طبيعى رو به نقطه‌ى جنوب مىايستد ، نمازگزار نيز هر وقت توجّه او گرفته شد ، سريع به حالت توجّه برگردد .

ذرّه‌بين حرارت و نورى را كه روى تمام سطح آن تابيده ، در نقطه‌ى كانون متمركز و مجتمع مىنمايد ، از اين رو روشنى آن نقطه زياد و حرارت آن هم زياد است كه مىسوزاند .

شما هم وقتى در نماز توجّه مىكنيد و فكر خود را متمركز مىسازيد ، همان عمل ذرّه‌بين را پيدا خواهيد كرد ، يعنى قلب شما از همه عالم فيض رحمت الهى را كه منبسط است ، به نقطه‌ى كانونى خود جذب مىكند .

توجّه و حضور قلب در نماز بسيار مشكل است زيرا افكار انسان بسيار پراكنده است و مانند امواجى كه پيوسته از روى دريا مىگذرد و آن را خروشان مىسازد ، افكار هم رفت و آمد مىكند و شيطان نيز در كمين .

وقتى دل از ياد خدا غافل شد ، بلافاصله لشكر شيطان ، سنگرهاى دل را تصرف مىكنند ، وقتى ياد خدا آمد شيطان ناگزير رو به گريز مىنهد .

منظر دل نيست جاى صحبت اغيار * ديو چو بيرون رود فرشته در آيد