حكمت ها و اسرار نماز (فارسى) — الصفحة ٥٠
هفتم : اطمينان و رضا ، فلسفه‌ى نماز
طاعت نيستند و در ميان آنهايى كه به مبدأ معتقد و اهل نماز باشند به ندرت مىتوان پيدا كرد .
زيرا هميشه اهل نماز ، قلبى شاد و روحى با نشاط و دلى آرام و پشتيبانى قوى دارند ؛ كه تند بادها آنها را نلغزاند ؛ خوشا بر احوال نماز گزاران حقيقى ، و چه نيكو دعايى است دعاى امام حسين ( ع ) درباره‌ى ابو ثمانه . « 1 »
« كاميل فلاماريون » مىگويد : ما از انس با خدا غرق لذّتيم ، و منكرين ، از اين لذّت محرومند و نقطه‌ى اتكاء ندارند . « 2 »
بسيارى از دانشمندان اروپا ( الهيون آنها ) ، مثل كاميل فلاماريون ، الكسيس كارل ، بلز و پاسكال به اين معنا اعتراف كرده‌اند ، از آن جمله « كيلورد هاوزر » مىگويد : دين و مذهب از لوازم آسايش روح و جسم انسان است .
اعتقاد به مبدأ و معاد روح را قوى و شاد و اطمينان خاطر مىدهد ، افسردگى ونااميدى را رفع مىكند و امراض زودتر شفا مىيابد .
( 1 ) . ابو ثمانه صيداوى روز عاشورا در اوّل وقت نماز ظهر ، به هنگام جنگ و در حال محاصره‌ى هزاران دشمن ، به فكر نماز افتاد و از امام حسين‌عليه السلام درخواست اقامه‌ى جماعت كرد . حضرت به او دعا كرد و فرمود : « جعلك اللَّه من المصلّين » ؛ « خدا تو را از نماز گزاران قرار دهد ! » آنگاه حضرت ، نماز جماعت را اقامه فرمود . گر نماز آن است كان مظلوم كرد * ديگران را زين ع - مل محروم كرد با وضوئى از دل و جان شسته دست * چهار تكبيرى زده بر هر چه هست بر حكيم از آن قعود و آن قيام * حل نمود اشكال خرق و التيام ( 2 ) . خدا در طبيعت ، ص 207 .