حكمت ها و اسرار نماز (فارسى) — الصفحة ١٧٣
دهم : فلسفه‌ى قرائت ( قرآن خواندن در نماز )
و نيز در روايات فراوانى آمده كه قرآن در بهترين صورت‌ها در قيامت ظاهر گردد و شفيع قرائت كنندگان شود ، و نيز سفارش شده كه هر چه مىتوانيد قرآن را حفظ كنيد و نگذاريد آن چه حفظ كرده‌ايد ، فراموش گردد .
ب . چنانچه اشاره شد اخبار زيادى در حفظ قرآن رسيده است كه مؤمن موظّف است قرآن را در قلب خود محفوظ دارد و آن را از فرسودگى حفظ نمايد ، و يكى از وجوه اعجاز قرآن هم اين است كه هميشه تازه است و كهنه نمىشود ، ومؤمن هر چه زيادتر تلاوت نمايد ، بيشتر مشتاق گردد ؛ و مثل ساير كتب نيست كه اگر دو سه مرتبه آن را مطالعه كرديد از خواندن سير شويد ، و بلكه قرائت قرآن به عكس ، عطش خواننده را زياد مىكند .
ج . در قرائت قرآن صرف لقلقه‌ى زبان مطلوب نيست و با توجه به روايات ابواب قرائت بايد چند نتيجه از قرائت گرفته شود :
1 . عمل كردن به قرآن ؛ زيرا : «
رُبَّ تال القرآن و القرآن يلعنه » . « 1 »
2 . تدّبر در فهم قرآن وتحصيل علم قرآن ؛ چنانچه قطع نظر از روايات ، خود قرآن نيز به تدبّر در آن امر فرموده : « أفلا يتدبّرون القرآن أم على قلوب أقفالها » ؛ « 2 » « آيا آن‌ها در قرآن تدبر نمىكنند ، يا بر دل‌هايشان قفل نهاده شده است . »
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 84 ، ص 184 . ( 2 ) . محمّد / 24 .