حكمت ها و اسرار نماز (فارسى) — الصفحة ١٧١
دهم : فلسفهى قرائت ( قرآن خواندن در نماز )
« انمّا أمر الناس بالقرائة في الصلاة لئلّا يكون القرآن مهجوراً مضيعّاً و ليكون محفوظاً مدروساً فلا يضمحل و لا يجهل » ؛ « 1 »
« جز اين نيست كه مردم در نماز مأمور به قرائت شدند تا اين كه قرآن تازه گردد و كهنه و ضايع و متروك و مهجور نشود ، و مردم از علوم آن بهرهمند گردند ، و مبادا مسلمين از علوم آن بىبهره شوند . »
براى توضيح فرمايش نورانى ثامن الائمّه ، ناگزيريم از ذكر چند مطلب :
الف . در روايات اهل بيت اخبار فراوانى رسيده است در لزوم و وجوب تعليم و تعلّم قرآن و ثواب تلاوت و قرائت آن ؛ و در برخى توصيه شده حداقل روزى 50 آيه از قرآن خوانده شود و در بعضى روايات روزى 200 آيه سفارش شده است و بسيارى از اخبار در ابواب قرائت « وسائل الشيعه » و در كتب ديگر مثل « بحار » و « صافى » و « وافى » آمده است ، از آن جمله چند روايت را به اختصار نقل مىكنيم :
1 . قال رسول اللَّه ( ص ) :
« خياركم من تعلّم القرآن و علّمه » . « 2 »
« خوبان شما كسانى هستند كه قرآن را ياد گيرند و ياد بدهند . »
2 . قال الصادق ( ع ) :
« ينبغي للمؤمن ان لا يموت حتّى يتعلّم القرآن أو أن يكون في تعليمه » . « 3 »
( 1 ) . همان ، ج 6 ، ص 38 ، ح 3 . ( 2 ) . همان ، ص 167 ، ح 6 . ( 3 ) . همان ، ص 167 ، ح 4 .