حكمت ها و اسرار نماز (فارسى) — الصفحة ١٢٥
فلسفه‌ى دعا و نيايش
پيوسته به كار است و هر موجودى را اداره و مرتب مىكند و قبله‌ى حاجات همه‌ى موجودات است « اللَّه الصمد » .
فلسفه‌ى نيايش ذكر خدا است « قال ربنا الذي أعطى كل شيء خلقه ثمّ هدى » ؛ « 1 » « گفت پروردگار ما همان كسى است كه به هر موجودى آنچه را لازمه‌ى آفرينش او بوده داده سپس هدايت كرده است . »
و انسان به زبان قال عرض حاجت مىكند و فقر ذاتى خود و غناى پروردگار را اظهار مىكند :
« يا أيّها الناس أنتم الفقراء إلى اللَّه و اللَّه هو الغنيّ الحميد » ؛ « 2 » « اى مردم ! شما ( همگى ) نيازمند به خداييد ؛ تنها خداوند است كه بىنياز و شايسته‌ى هرگونه حمد و ستايش است ! »
« ابن فهد » در كتاب « عدة الداعى » مسئله‌ى نيايش را از كلمات اهل بيت تشريح و تفسير نموده ، از آن جمله گويد :
قال الصادق ( ع ) : الدعاء مخ العبادة . « 3 »
« أحبّ الاعمال الدعاء » ؛ « 4 »
« محبوبترين اعمال نزد خداوند نيايش و دعا است . »
« أفضل العبادة الدعاء » ؛ « 5 »
« افضل و برترين عبادات ، اظهار عبوديت در نيايش است . »
( 1 ) . طه / 50 . ( 2 ) . فاطر / 15 . ( 3 ) . عدة الداعى ، ص 33 . ( 4 ) . همان ، ص 190 . ( 5 ) . همان ، ص 33 .