حكمت ها و اسرار نماز (فارسى) — الصفحة ١٠٣
ششم : فلسفه‌ى آهسته و بلند خواندن نماز
در عدة الداعى آمده :
« قال رسول اللَّه ( ص ) لأبي ذر : يا أباذر ، اذكر اللَّه ذكراً خاملًا قلت : ما الخامل ؟ قال‌الخفيّ » ؛ « 1 »
« پيغمبر ( ص ) به ابوذر فرمود : خدا را ياد كن و ذكر بگو ذكر خامل ، ] ابوذر گويد : [ گفتم : خامل چيست ؟ حضرت فرمود : آهسته . »
فقط يك روايت در مورد صلوات دارد كه بلند بفرستيد ، كه نفاق را مىبرد ؛ و شايد فلسفه‌ى آن اين باشد كه اسم پيغمبر بايد در دنيا آشكار شود ( و رفعنا لك ذكرك ) . « 2 »
در آخر عدّة الداعى روايتى نقل مىكند كه فرمود : ذكر مخفى ، هفتاد مرتبه از ذكر آشكار ، ثواب آن بيشتر است . « 3 »
باز در آخر عدّة الداعى ، سلسله مراتب ذكر را چهار قسم مىكند :
1 . ذكر آشكار
2 . ذكر مخفى
3 . تذكر قلبى
4 . به ياد خدا بودن ، به نحوى كه سبب ترك معصيت و انجام طاعت شود . « 4 »
بعضى در فلسفه‌ى بلند خواندن گفته‌اند : قرائت در نماز ، مانند قرائت قرآن است ، در غير نماز بايد بلند بلند خوانده شود كه از توجّه به خدا ، هم زبان
( 1 ) . عدة الداعى ، ص 243 . ( 2 ) . شرح / 4 . ( 3 ) . همان ، ص 220 . ( 4 ) . همان ، ص 283 .