حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٨٣

اطاعت و تبعيت

اطاعت و تبعيت

اطاعت و تبعيت

حقّ حاكم برجامعه اطاعت از فرامين اوست چه اينكه حكم حاكم اگر مطاع نباشد ، حاكمى وجود نداشته و او در واقع مقهور اراده مردم خواهد بود .

حضرت امير عليه السلام در خطبه‌هاى مختلف نهج‌البلاغه بارها به اين موضوع اشاره نموده‌است .

آن حضرت در خطبه 34 مىفرمايد :

« وَامَّا حقّى عَلَيْكُمْ فَالوَفاءُ بالبَيْعَةِ ، والنَّصيحَةُ فِي المَشْهَدِ وَالْمَغيبِ ، وَالْاجابةُ حينَ ادْعُوكُمْ ، وَالطّاعَةُ حينَ آمُرُكُمْ » .

حقّ من برشما اين است كه در بيعت خود با من وفادار باشيد ، در آشكار و نهان خيرخواهى را نسبت به من از دست ندهيد ، هرگاه شما را بخوانم اجابتم كنيد و هرگاه فرمان دادم اطاعتم نماييد .

حضرت در خطبه 35 رسوايى جريان حكميّت را معلول اطاعت ننمودن از حاكم مىداند .

« وَقَدْ كُنْتُ امَرْتُكُم فِى هذِهِ الحُكومَةِ امْرى ونَخَلْتُ لَكُم مَخْزُونَ رَأيي ، لَوْكانَ يُطاعُ لِقَصيرٍ امْرٌ ، فَابَيْتُمْ عَلَىَّ إباءَ الْمُخالِفينَ الجُفاةِ والمُنابِذْينَ العُصاةِ حتّى ارْتابَ النَّاصِحُ بِنُصحِهِ وَضَنَّ الزّنْدُ بِقَدْحِهِ فَكُنْتُ انَا وَ ايّاكُمْ كَما قالَ اخُو هَوازِنَ :

امَرْتُكُمُ امْرِى بِمُنْعَرَجِ اللِّوَى * فَلَمْ تَسْتَبينُوا النُّصْحَ الّا ضُحَى الْغَدِ » .

من فرمان و رأى مسلّم خود را در خصوص حكميّت بيان كردم اگر كسى گوش به سخن قصير