حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٣١٣

برخورد قاطع با معضل رشوه‌خوارى

برخورد قاطع با معضل رشوه‌خوارى

برخورد قاطع با معضل رشوه‌خوارى

پرداخت چيزى و يا انجام عملى براى حاكم تا با صدور حكمى يا سكوت در مقابل جرمى ، حقّ را پايمال كند ، رشوه ناميده مىشود .

اين گناه كه عدالت را هدف گرفته است ، موجب زوال امنيت اجتماعى براى همهء ملت و حتى سودجويان مقطعى مىشود .

جرم و جنايت در جامعه‌اى كه متعدّيان به حقوق ديگران تنبيه نشوند ، برترين نعمت الهى يعنى امنيت را سلب خواهد كرد و اميد را كه تنها عامل ترقى است از بين مىبرد .

به همين علت است كه اسلام به شدت بر اين گناه تاخته و از آن نهى نموده است .

قرآن كريم مىفرمايد :

وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ . « 1 »

اموال يكديگر را به باطل نخوريد و كار را به محاكمه قاضيان نيفكنيد تا به‌وسيله رشوه پاره‌اى از اموال ديگران را با اينكه مىدانيد به باطل بخوريد .

رسول خدا صلى الله عليه و آله در مذمّت اين معصيت بزرگ فرموده‌است :

( 1 ) - سوره بقره ، آيه 188 .