حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٣٠١
پرهيز از جعل قوانين خرافى
پرهيز از جعل قوانين خرافى
پرهيز از جعل قوانين خرافى
قانونگذار واقعى خداى متعال است كه قوانين را به صورت وحى به برگزيده‌اش رسانده تا او و نيز اوصيائش عليهم السلام به تفسير كتاب خدا بپردازند و جزئيات امور را از قرآن استنباط كنند . بشر نيز به نوبهء خود از به دو شروع زندگى اجتماعى قوانينى را براى حفظ نظم و تأمين حقوق اجتماعى وضع نموده است .
البته بين قانون الهى و مقررات وضع شده بشر ، تفاوت اساسى وجود دارد . چه اينكه قانون الهى با توجه به احتياجات واقعى بشر مقرر شده‌است ، قانونى فراگير است و همه نسل بشر را تا روز جزا كفايت مىكند و نيز به آينده توجه دارد و قابل نقض نيست .
اما قانون بشرى صرفاً به احتياجات ظاهرى نظر دارد ، فراگير نيست ، و تنها به حوائج روز نظر دوخته‌است .
بديهى است اگر قانون بشرى ، تضمين‌كننده حقوق تمام جامعه باشد ، قابل قبول عقل و عقلاء خواهدبود ، اما اگر قانون اجتماعى امنيّت عده‌اى را تأمين كند ، به سلامتى برخى بينديشد ، امكاناتى براى بعضى فراهم نمايد و يا برخى را از اجراى قانون مستثنى نمايد ، چنين قانونى موجب رواج تجاوز به حقوق مردم شده و عامل اساسى ايجاد فتنه و آشوب و نيز هرج و مرج عمومى است .
بنابراين حاكم جامعه بايست از وضع قانونى كه تنها طيفى معين را پوشش مىدهد ، پرهيز كند .