حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — الصفحة ٢٣٠
توجه به توده مردم
آيا خود را قانع كنم كه بگويند اين اميرمؤمنان است اما با آنان در سختىهاى روزگار شريك نباشم و پيشواى آنها در ناگوارىها نباشم .
من آفريده نشده‌ام كه خوردن خوراكىهاى پاكيزه او را به خود مشغول دارد ، همچنان حيوان پروارى كه تمام همّ او علف است و يا همانند رها شده‌اى كه تنها كار او چريدن و پركردن معده از علف مىباشد و از سرنوشتى كه در انتظار اوست بىخبر است ، و آيا من بيهوده و مهمل و عبث آفريده شده‌ام يا بايستى ريسمان ضلالت را بكشم يا در راه حيرت و سرگردانى بىاختيار قدم گذارم .
* * *