تولى و تبرى در قرآن (فارسى) — الصفحة ٦٣

شيوهء برائت از ستمگران

و همچنين تأييد ، توجيه و تبرئه عمل آنها ، از مصاديق روشن تكيه بر ستمگران است كه از آن بايد پرهيز كرد .

2 . قطع هر نوع همكارى و مساعدت فكرى و عملى با اهل فسق و فساد ، راه دوّم تبرّى از آنهاست .

وَ لاتَعاوَنُوا عَلَى الْاثْمِ وَ الْعُدْوانِ . ( مائده : 2 )

در گناه و تجاوز يكديگر را يارى نكنيد .

حضرت امام سجّاد ( ع ) مىفرمايد :

ايَّاكُمْ وَ صُحْبَةَ الْعاصينَ وَ مَعُونَةَ الظّالِمينَ وَ مُجاوَرَةَ الْفاسِقينَ احْذَرُوا فِتْنَتَهُمْ وَ تَباعَدُوا عَنْ ساحَتِهِمْ . « 1 »

از دوستى گنه پيشگان ، يارى ستمگران و همراهى فاسقان بپرهيزيد ، از فتنه و آشوب آنان بترسيد و از حضور در كنارشان دورى جوييد .

3 . افشاگرى و غيبت عصيانگران ، راه ديگرى است براى برائت از آنها و اين روشى است كه سنّى و شيعه در آن اتّفاق نظر دارند . « 2 »

لَا يُحِبُّ اللَّهُ الجَهرَ بِالسّوءِ مِنَ القَولِ الّا مَن ظُلِمَ . ( نساء : 148 )

خداوند بلند كردن صدا را به بدگويى دوست نمىدارد ، مگر از ستمديده .

پيامبر اسلام ( ص ) مىفرمايد :

مَنْ الْقى جِلْبابَ الْحَياءِ فَلا غَيْبَةَ لَهُ . « 3 »

هر كس پردهء حيا را بيفكند غيبتش جايز است .

امام صادق ( ع ) مىفرمايد :

اذا جاهَرَ الْفاسِقُ بِفِسْقِهِ فَلا حُرْمَةَ لَهُ وَ لاغِيْبَةَ . « 4 »

هر گاه فاسق آشكارا عمل ناشايست انجام دهد ، احترام و غيبتى ندارد .

( 1 ) . مصباح الفقاهة ، ج 1 ، ص 427 ، به نقل از مرآة العقول ، ج 2 ، ص 319 ، چاپ قديم .

( 2 ) . احياء العلوم ، غزالى ، ج 3 ، ص 134 .

( 3 ) . همان .

( 4 ) . وسائل الشيعة ، ج 11 ، ص 365 .