تولى و تبرى در قرآن (فارسى) — الصفحة ٤٧
3 . بدعتگذاران
قَد بَدَتِ البَغضاءُ مِن افوهِهِم وماتُخفى صُدورُهُم اكبَرُ . . . . ( آل عمران : 118 )
بغض و كينه از زبانشان آشكار مىشود و آنچه در دل پنهان دارند بزرگ‌تر است .
2 . فاسقان و ظالمان
2 . فاسقان و ظالمان
اهل فسق و معصيت كسانى هستند كه بايد از آنان برائت جست . فسق يعنى « خارج شدن از اطاعت خدا و داخل شدن به معصيت الهى » . « 1 »
كسانى كه آشكارا دست به عمل ناشايست مىزنند ، حقوق الهى را ناديده مىگيرند و تجاهر به فسق مىكنند .
قرآن از همسويى با آنها نهى مىكند و مىفرمايد :
وَلا تَكونُوا كَالَّذينَ نَسُوا اللَّهَ فَانسيهُم انفُسَهُم اولئِكَ هُمُ الفسِقُونَ . ( حشر : 19 )
همانند كسانى نباشيد كه خدا را فراموش كردند و خداوند آنان را از ياد خودشان برد ، اينان همان فاسقانند .
3 . بدعتگذاران
3 . بدعتگذاران
بدعت ، افزودن چيزى بر دين يا كاستن مسائلى از آن است . « 2 »
كسى كه در دين بدعت مىنهد و انديشه‌ها و نظريات شخصى خود را به حساب تعليمات دينى مىگذارد و به نام « دين خدا » عرضه مىكند به خدا دروغ بسته و سزاوار سرزنش است و بايد از چنين كسى تبرّى جست و عليه او مبارزه كرد . قرآن بدعتگذار را منفور و مستحق لعن و نفرين مىداند :
وَ مَن اظلَمُ مِمَّنِ افتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا اولكَ يُعرَضونَ عَلى رَبّهِم ويَقولُ الاشهدُ هؤُلاءِ الَّذينَ كَذَبوا عَلى رَبّهِم الا لَعنَةُ اللَّهِ عَلَى الظلِمينَ . ( هود : 18 )
چه كسى ستمكارتر از آن كه عليه خدا دروغى بسازد ؟ آنها بر خدايشان عرضه مىشوند و گواهان مىگويند : اينها هستند آن كسانى كه بر خدايشان دروغ بستند . آگاه باشيد كه لعنت خدا بر ستمكاران است .
( 1 ) . الميزان ، ج 18 ، ص 463 ، مفردات راغب ، ص 380 .
( 2 ) . ر . ك . سفينة البحار ، ج 1 ، ص 63 .