تولى و تبرى در قرآن (فارسى) — الصفحة ٤٦
نشانه‌هاى دشمن مؤمنان
او را در رديف دشمنان خويش قرار داده و براى خود و بنده‌اش دشمن مشتركى را در نظر گرفته است ، احساس شخصيّت مىكند و به ارزش معنوى و ايمانى خود واقف مىگردد . « 1 »
نشانه‌هاى دشمن مؤمنان
نشانه‌هاى دشمن مؤمنان
قرآن در مواردى نشانه‌ها و صفات دشمن مسلمانان را بازگو مىكند كه دقت در آنها حاكى از كينه و خشم آنان نسبت به جامعهء اسلامى است و ما در اين جا به برخى از آنها اشاره مىكنيم :
- كافران و مشركان ؛ خوش زبان و بدقلب‌اند ، در ظاهر از مسلمانان خشنودند ولى در دل ناخوش . ( توبه : 8 )
- نسبت به حقوق ديگران متجاوزند . ( توبه : 10 )
- نسبت به مسلمانان بدخواهند و خير و خوبى آنها را نمىخواهند . ( بقره : 105 )
- پايبند معاهدات خود نيستند و پيمانها و سوگندهايشان را ناديده مىگيرند . ( توبه : 12 )
- از هيچ گونه خيانتى فروگذار نيستند . ( آل عمران : 118 )
- نسبت به مسلمانان حسودند و مىكوشند آنان را به كفر و گمراهى بكشانند . ( بقره : 109 )
- پيروان اسلام را « امّى » مىخواندند و مىگفتند :
. . . ما در برابر « اميّين » ( غير يهود ) مسئول نيستيم و در خوردن مال آنها مجازات نمىشويم .
( آل‌عمران : 76 )
مقصود از اميّين افرادى است كه درس نخوانده‌اند و جز به مقدار مادرزادى علم و تربيتى نيافته‌اند . « 2 »
به خويشاوندان خود كه به اسلام گرويده‌اند بىاعتنايند و حق قرابت را در حق آنها رعايت نمىكنند . ( توبه : 10 )
و جز اينها از نظرات خصمانه‌اى كه كفّار در حقّ مؤمنان دارند ، همه حاكى از دشمنى و عداوت باطنى آنها است . طبق صريح قرآن اين همه ، اندكى است از كينه‌هاى قلبى دشمنان دين كه در دل دارند و بنا به مصلحت ، ترس يا نفاق ، همهء خشم و غضبشان را ابراز نمىكنند :
( 1 ) . الميزان ، ج 19 ، ص 262 - 263 .
( 2 ) . التحقيق فى كلمات القرآن ، ج 1 ، ص 125 .