تولى و تبرى در قرآن (فارسى) — الصفحة ٢٨
داستان جالب
مَنْ سَرَّهُ انْ يَعْلَمَ انَّ اللَّهَ يُحِبُّهُ فَلْيَعْمَلْ بِطاعَةِ اللَّهِ وَلْيَتَّبِعْنا . . . . « 1 »
هر كه مىخواهد مطمئن شود كه خدا او را دوست مىدارد بايد تن به فرمان خدا دهد و از ما اهل بيت ، پيروى كند .
شخصى به امام على ( ع ) گفت : من تو را و فلانى را ( كه از دشمنان حضرت بود ) دوست مىدارم . حضرت فرمود :
امَّا الْآنَ فَانْتَ اعْوَرُ فَامَّا انْ تَعْمى وَ امَّا انْ تَبْصُرَ . « 2 »
تو اكنون اعورى ( و يك چشمت بيناست ) ، يا به طور كامل نابينا مىشوى يا بينا مىگردى .
به امام صادق ( ع ) گفتند : فلانى شما را دوست مىدارد ، اما در برائت از دشمنانتان سستى مىورزد . فرمود :
هَيْهاتَ ! كَذِبَ مَنِ ادَّعى مَحَبَّتَنا وَ لَمْ يَتَبَرَّأْ مِنْ عَدُوّنا . « 3 »
هيهات ! دروغ گفته آنكه ولايت ما را ادعا كند و از دشمنان ما برائت نجويد .
در روايتى از پيامبر اسلام ( ص ) آمده است :
هر كه ما اهل بيت را دوست بدارد بايد خدا را بر نخستين نعمت سپاس گويد . گفتند : نخستين نعمت چيست ؟ فرمود : پاكى ولادت است و ما را جز كسى كه ولادتش پاكيزه است دوست نمىدارد . « 4 »
حبّ معصومين ( ع ) نبايد يك بُعدى باشد بلكه در كنار دوستى با اين خاندان بايد از دشمنان آنان به طور عملى برائت جُست و آنان را دشمن خود دانست و اين از نشانه‌هاى شيعه است .
داستان زير مؤيّد اين مطلب است .
داستان جالب
داستان جالب
محىالدين اربَلى مىگويد : روزى در خدمت پدرم بودم . ديدم مردى نزد وى نشسته و چرت مىزند . در آن حال عمامه‌اش افتاد و جاى زخم بزرگى ظاهر گشت . پدرم پرسيد : اين چيست ؟
( 1 ) . همان مدرك ، ج 78 ، ص 224 .
( 2 ) . همان مدرك ، ج 27 ، ص 58 .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . بحارالانوار ، ج 2 ، ص 237 .