حريم قدس (فارسى) — الصفحة ٨٢
علمائى كه پس از صرف عمر خود در تحقيق مبانى دين به عرفان گرويدند
سعادت دارين رستگار و كامياب خواهد گرديد . و اگر عمر خود را در اين دنيا به جمع زخارف دنيوى و رسيدن به رياسات و اشتغال به امور دنيا سپرى نمايد دچار خسران و نكبت و پشيمانى ابدى خواهد شد ؛ خواه دنيا و اشتغال به آن خارج از محدودهء شؤون الهى و دينى باشد ، و يا در محدودهء امور عبادى و علوم دينى و اشتغال به رتق و فتق امور مردم و رفع مشكلات دينى و اجتماعى باشد ، هيچ فرقى نمىكند ، مهم‌ّاين است كه نيّت و قصد از اشتغال به اين مسائل چه باشد . آيا مقصد وصول به معرفت الله و رفض عالم انانيّت و نفس و كثرات و انكشاف حقيقت توحيد در قلب و ضمير است ، و يا صرف پرداختن به اين امور و گذران وقت و رسيدن به منويّات و خواستهاى نفس امّاره و رياسات دنيويّه و لذّات نفسانيّه در قالب مظاهر عبادى و ظهورات معنوى و شرعى ؟ !
و لذا چنانچه گذشت صِرف اشتغال به دروس الهى و صَرف اوقات در تحقيقات و تدقيقات آن دردى را از نفس سرگشته و متحيّر انسان دوا نخواهد كرد ؛ و انسان پس از گذشت مدّت مديدى از عمر خود و صرف اوقات در امور و اشتغالات دينى ، خود را رها و متحيّر و سرگشته از معارف شهودى عالم خلقت و اسرار وجود در مبدأ و معاد احساس مىكند ، و تازه به فكر جبران مافات و استعداد براى حركت در مسير تكامل نسبت به چند روز آيندهء عمر خود مىافتد .
علمائى كه پس از صرف عمر خود در تحقيق مبانى دين به عرفان گرويدند
علمائى كه پس از صرف عمر خود در تحقيق مبانى دين به عرفان گرويدند
مرحوم آخوند ملاحسينقلى همدانى پس از صرف عمر خود در تحقيق مبانى دين مبين و اطلاع بر فقه و تفسير و حكمت و تاريخ ،