حريم قدس (فارسى) — الصفحة ٧٨

پيدا شدن عدّه‌اى محتال و مكّار و دنياپرست در عرصهء عرفان و تصوّف

و هر دو دسته از اهل توحيد و شهود و افراد محتال و مكّار و دنياپرست در اين عرصه بظهور رسيدند .

خواجه حافظ شيرازى از سالك وارسته و ساير سير حرم إله به صوفى ياد مىنمايد :

صوفى ار باده به اندازه خورد نوشش باشد * ورنه انديشهء اين كار فراموشش باد [ 1 ]

و يا در جاى ديگر مىفرمايد :

سحرگه رهروى در سرزمينى * همى گفت اين معمّا با قرينى

كه اى صوفى شراب آنگه شود صاف * كه در شيشه برآرد اربعينى [ 2 ]

ليكن در مقابل اين افراد از اهل سير و سلوك و صلاح ، به دستهء ديگر از اهل نفاق و مكر و خدعه سخت مىتازد ؛

نقد صوفى نه همه صافى بىغش باشد * اى بسا خرقه كه مستوجب آتش باشد

خوش بود گر محك تجربه آيد بميان * تا سيه روى شود هر كه در او غشّ باشد [ 3 ]

[ 1 ] - ديوان حافظ شيرازى ، ص 82 . [ 2 ] - همان مصدر ، ص 376 . [ 3 ] - همان مصدر ، ص 123 .