ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — الصفحة ١٨
ارزش عبادى مال
جمله :
جهاد : قرآن جهاد مالى را همانند جهاد بدنى مىشمرد و كسانى كه بخشى از هزينه‌هاى جنگى و نيازهاى مالى جبههء حق را تأمين مىكنند ، سلاح بر دوشان خط مقدّم مىداند :
« فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً » « 1 »
خداوند كسانى را كه با مال و جان خود جهاد نمودند بر قاعدان [ ترك‌كنندگان جهاد ] برترى مهمّى بخشيده است .
حجّ : واجب شدن حجّ ، مشروط به داشتن استطاعت مالى است :
« وَلِلّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا » « 2 »
براى خدا بر مردم است كه آهنگ خانهء ( او ) كنند ، آنانى كه توانايى رفتن به سوى آن را دارند .
كسى كه توان مالى ندارد ، اين عمل عبادى ، بسادگى برايش امكان‌پذير نيست .
قرض الحسنه : اعطاى وام و قرض الحسنه ، در رديف صدقه آمده و بطور مستقيم مورد امر و تأكيد قرار گرفته است :
« لَا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِن نَجْوَاهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ » « 3 »
در بسيارى از سخنان درگوشى ( و جلسات محرمانهء ) آنان ، خير و سودى نيست ، مگر كسى كه ( به اين وسيله ) امر به كمك به ديگران يا كار نيك بكند .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
« انَّ الْمَعْروفَ الْقَرْضُ وَ انَّمَا حَرَّمَ الرِّبا لِيَتَقارَضَ النَّاسُ » « 4 »
مقصود از معروف [ در اين آيه ] قرض دادن به يكديگر است و خداوند ربا را حرام كرده است تا مردم به يكديگر قرض بدهند .
دادن وام به نيازمندان و برخوردارى از ثواب و پاداش اخروى آن ، با داشتن مال و
( 1 ) . نساء ( 4 ) ، آيهء 95 .
( 2 ) . آل عمران ( 3 ) ، آيهء 97 .
( 3 ) . نساء ( 4 ) ، آيهء 114 .
( 4 ) . كنز العرفان ، مقداد سيورى ، ص 59 ؛ سلسلة ينابيع الفقهية ، ج 15 ، ص 25 .