ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — الصفحة ١٧
ارزش عبادى مال
اگر مال ، مذموم و تنفّرآميز بود ، خداوند هرگز آن را به خويش نسبت نمىداد و رزق خود نمىخواند و به عنوان فضل و عطا و بخشش الهى معرفى نمىكرد و با اين اوصاف آن را نمىستود .
بهاى بهشت : قرآن ، مال را با جان آدمى هم‌رديف ساخته و بهاى هر دو را بهشت قرار داده و فرموده است :
« إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ . . . » « 1 »
خداوند ، جان‌ها و مال‌هاى مؤمنان را از آنان خريد تا بهشت از آنِ آنان باشد .
در اين آيه ، خداوند بهشتش را به مال و ثروتى مىفروشد كه در راه او انفاق شده باشد ، همانند تاجرى كه كالاى خود را در مقابل مال يا پولى مىفروشد كه صلاحش در آن است . « 2 »
وسيلهء امداد الهى : قرآن نيروى مادّى و قدرت مالى را از امدادهاى الهى معرفى مىكند :
« وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ » « 3 »
و - خداوند - شما را به اموال و فرزندان تقويت مىكند .
« امداد » يعنى كمك رساندن ، و آن چيزى است كه كمك‌گيرنده براى رفع نياز خود از آن ، قدرت مىگيرد . مال و فرزند ، نزديك‌ترين و قوىترين بازويى است كه جامعهء بشرى براى نيازهاى حياتى خود از آنها كمك مىگيرد . « 4 »
ارزش عبادى مال
ارزش عبادى مال
مال و ثروت در انجام برخى از عبادات نقش زيادى دارد ، بگونه‌اى كه بدون آن ، بعضى از فضيلت‌ها از دست مىرود و برخى از فريضه‌ها به انجام نمىرسد ؛ از
( 1 ) . توبه ( 9 ) ، آيهء 111 .
( 2 ) . الكاشف ، ج 4 ، ص 105 .
( 3 ) . نوح ( 71 ) ، آيهء 12 .
( 4 ) . الميزان ، ج 20 ، ص 30 .