ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — الصفحة ٤٨
تجارت
غيرمعروش [ : باغهايى كه نياز به داربست ندارد ] آفريد ؛ همچنين نخل و انواع زراعت را كه از نظر ميوه و طعم با هم متفاوتند و ( نيز ) درخت زيتون و انار را كه از جهتى با هم شبيه ، و از جهتى تفاوت دارند ؛ ( برگ و ساختمان ظاهريشان شبيه يكديگر است ، در حالى كه طعم ميوهء آنها متفاوت مىباشد . )
پيشوايان دينى با الهام از اين آيات مطلبى در اين باره فرمودهاند از جمله :
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود :
« مَنْ غَرَسَ غَرْساً فَاثْمَرَ اعْطاهُاللَّهُ مِنَ الاجْرِ قَدْرَ ما يُخْرِجُ مِنَ الَّثمَرِ » « 1 »
كسى كه درختى را بكارد تا ميوه دهد ، خداوند به مقدار ميوهء آن درخت برايش پاداش دهد .
افزون بر آن ، به درختارى و نگهدارى آن ترغيب مىكند و مىفرمايد :
« مَنْ سَقى طَلْحَةً اوْ سِدْرَةً فَكَانَّما سَقى مُؤمِناً مِنْ ظَمَأٍ » « 2 »
هر كس [ درختى همانند ] درخت موز يا سدر را آب دهد ، گويا مؤمن تشنهاى را سيراب كرده است .
صيد
صيد
خداوند دريا را براى بشر رام ساخته و او را مجاز كرده تا از فرآوردههاى آن استفاده كند ؛ صيد مرواريد ، مرجان و ماهى و تأمين موادغذايى از مهمترين آنهاست :
« وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِيّاً » « 3 »
اوست كه دريا را رام كرد تا شما از آن گوشت تازه بخوريد .
تجارت
تجارت
قرآن ، تجارت و معاملات را به عنوان يكى از راههاى تأمين معاش به رسميّت مىشناسد و دخل و تصرّف در اموالى كه از اين راه به دست آمده باشد را مجاز و حلال مىداند .
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 13 ، ص 460 .
( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 25 .
( 3 ) . نحل ( 26 ) ، آيهء 14 .