ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — الصفحة ٤٥
كشاورزى
محبوب مىگردد . حضرت على عليه السلام در اين باره فرمود :
« انَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يُحِبُّ الُمحْتَرِفَ الامينَ » « 1 »
خداوند متعال صاحب حرفهء امين را دوست دارد .
كشاورزى
كشاورزى
حيات اقتصادى و تأمين موادّغذايى يك كشور وابسته به كشاورزى آن است . از اين‌رو ، خداوند مردم را به احياى زمين فرا مىخواند و كشت و فلاحت را از آيات خويش مىداند و خود را احياگر زمين معرفى مىكند :
« وَآيَةٌ لَّهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ » « 2 »
و نشانه‌اى براى آنها ( اين است كه ) زمين مرده را زنده كرديم و از آن ، دانه‌اى كه مىخورند بيرون آورديم .
خداوند در اين آيه ، احياى زمين و كشت حبوبات را كه به وسيلهء كشاورز انجام مىگيرد ، به خودش نسبت مىدهد ؛ زيرا خدا منشأ حيات است و كشاورز وسيله‌اى بيش نيست . اين معنا در سورهء واقعه با صراحت بيشترى آمده است :
« أَفَرَأَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ * ءَأَنتُمْ تَزرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ » « 3 »
آيا چيزى را كه مىكاريد ، ديده‌ايد ؟ آيا شما آن را مىرويانيد يا ما رويانده‌ايم ؟
يعنى شيار كردن و آماده سازى زمين و بذرافشانى و . . . به عهدهء كشاورز است ، ولى كار اصلى كه همان رويانيدن ، پروراندن ، به صورت دانه‌هاى مفيد درآوردن و نيز تأمين آب ، هوا و ديگر عوامل رشد آنها بر عهدهء خداست .
قرآن با اين بيان به مردم مىآموزد كه به اميد خدا كشت كنند و خير و بركت آن را از خدا بخواهند و مأيوس و نااميد نگردند و با دلگرمى و توكل به كشت و كار بپردازند .
شايد به همين جهت لازم است كه توكل كشاورزان ، بيشتر و قوىتر از ديگر كسان
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 4 .
( 2 ) . يس ( 36 ) ، آيهء 33 .
( 3 ) . واقعه ( 56 ) ، آيات 63 - 64 .