ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — الصفحة ١٣٢
شأن نزول آيه
شأن نزول آيه
شأن نزول آيه
جمعى از ثروتمندان مستكبر و اشراف به حضور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رسيدند و گفتند :
اگر تو در صدر مجلس بنشينى و افرادى همچون سلمان ، ابوذر ، صهيب و . . . را كه جامهء خشن و پشمينه بر تن دارند ، از خود دور سازى و محفل تو مناسب اشراف و مرفهان باشد ، ما نزدت خواهيم آمد و در مجلست خواهيم نشست و از سخنانت بهره مىگيريم ، ولى با وجود اين گروه ضعيف ، جاى ما در اين محافل نيست .
در اين هنگام آيهء مزبور نازل شد و به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد كه هرگز تسليم سخنان فريبندهء آنها نشود و همواره در دوران زندگى با افراد باايمان چون سلمان‌ها و ابوذرها باشد ، هر چند دستشان از ثروت دنيا تهى و لباسشان ساده و پشمينه است .
به دنبال نزول اين آيه ، پيامبر صلى الله عليه و آله به جستجوى اين گروه برخاست و آنها را در آخر مسجد و در حال ذكر و نماز و دعا و نيايش يافت و فرمود :
حمد و سپاس خداى را كه زنده ماندم تا اين كه خداوند چنين دستورى به من داد كه با امثال شما باشم !
سپس فرمود :
« . . . مَعَكُمُ الَمحْيا وَ مَعَكُمُ الْمَماتُ » « 1 »
زندگى با شما و مرگ هم با شما ( خوش ) است .
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در سايهء تربيت قرآن و بويژه پس از نزول اين آيه هرگز بينوايان و درماندگان را فراموش نمىكرد و پيوسته به ياد آنان بود ، حتى در آخرين وصيّت خود به حضرت على عليه السلام فرمود :
« اوصيكَ بِالصَّلوةِ عِنْدَ وَقْتِها وَ حُبِّ الْمَساكينِ وَ مُجالَسَتِهِمْ » « 2 »
به تو وصيّت مىكنم كه نماز را در اول وقتش اقامه كنى ، درماندگان را دوست بدارى و با آنان نشست و برخاست نمايى .
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 72 ، ص 2 ، چاپ اسلاميّه .
( 2 ) . الحياة ، ج 4 ، ص 422 به نقل از امالى طوسى .