ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — الصفحة ١١٤
هزينهها
1 - حقوق شرعى چون خمس و زكات و . . . را ادا مىكنند و آن را بسان نماز باارزش و واجب مىشمرند .
« وَالَّذينَ هُمْ لِلزَّكوةِ فَاعِلُونَ » « 1 »
و آنان ( مؤمنان ) كسانى هستند كه زكات را مىپردازند .
آنها علاوه بر حقوق واجب ، سهمى از مال خود را نيز به مستمندان اختصاص مىدهند :
« وَالَّذينَ فى امْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومُ * لِلسَّائِلِ وَ الَمحْرُومِ » « 2 »
و آنان كه در اموالشان حقّى معين براى سائل و محروم است .
2 - خود را مالك اصلى اموال خود نمىدانند ، بلكه آن را موهبت الهى دانسته ، از انفاق و هزينهء آن در راه خدا دريغ نمىورزند :
« الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقيمُونَ الصَّلوةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُم يُنْفِقُونَ » « 3 »
( مؤمنان ) كسانى هستند كه به غيب ايمان مىآورند و نماز مىخوانند و از آنچه ما روزىشان كرديم ، انفاق مىكنند .
حضرت على عليه السلام فرمود :
« . . . رَحِمَ اللَّهُ امْرَءاً قَدَّمَ خَيْراً وَ انْفَقَ قَصْداً » « 4 »
رحمت خدا بر كسى باد كه كار خيرى انجام دهد و با ميانهروى انفاق كند .
غالب مساجد ، حسينيّهها ، تكيهها ، مدارس و مراكز فرهنگى و علمى با ثروت و همّت مؤمنان تأسيس شده است .
3 - بخيل نيستند ؛ علاوه بر اداى حقوق واجب خود و نيز اضافه بر انفاق و خيرات ، مردمان محروم و كم درآمد را در ثروت خود شريك مىسازند ، يعنى برنامهء اقتصادى خود را چنان تنظيم مىكنند كه ديگران نيز از آن سود ببرند ، بر خلاف
( 1 ) . مؤمنون ( 23 ) ، آيهء 4 .
( 2 ) . معارج ( 70 ) ، آيهء 24 - 25 .
( 3 ) . بقره ( 2 ) ، آيهء 3 .
( 4 ) . بحارالانوار ، ج 77 ، ص 181 .